Showing posts with label ఊకదంపుడు. Show all posts
Showing posts with label ఊకదంపుడు. Show all posts

Friday, 4 September 2015

సంసారమా? సన్యాసమా??

‘ఏవండీఈఈఈఈఈఈఈ.....’

‘యురేకాఆఆఆఆఆఆఆ..... అని అలనాడెప్పుడో ఆర్కెమిడీస్ మహాశయుడు గొంతు చించుకున్నట్టు; హేవిటే... ఆ అరవ సాగతీత సీరియల్ గావుకేకలు. ఇది కులీనుల కొంపనుకున్నావా? కాకినాడ రైల్వే స్టేషననుకున్నావా? నీ దుంపతెగనని! అసలే నా హార్టు వీకూ. నీ అరుపుల దెబ్బకు ఏదో ఒకరోజు తత్కాల్ టికెట్ బుక్ చేసుకుని కైలాసానికి టపా కట్టేస్తానేమోనని రోజూ జడుసుకు ఛస్తున్నాననుకో. ’

‘ఇది కొంపో, కర్మాగారమో తర్వాత తీరిగ్గా కూర్చుని కూలంకషంగా చర్చిద్దాంలే గానీ... ఏంటిది? ఆహా... అసలేంటిది? ఇది పెసరట్టా? లేక శేషాచలం కొండలపై మంటల్లో చిక్కి మాడి మసైపోయిన ఎర్రచందనం బొగ్గా? అసలేం జరుగుతోందీ వంటింట్లో??? నాకు తెలియాలి! ఇప్పుడే తెలిసి తీరాలి, హ్హా!! అయినా, వంట చేసేటప్పుడు ఆ దరిద్రపుగొట్టు వాట్సాపు గ్రూపుల్లో పడి బలాదూరుగా ఊరేగొద్దని ఎన్నిసార్లు చెప్పాలండీ మీకు??’

‘ఏడిశావులేవోయ్! వసపిట్టలా నువ్వూ, నీ అతి వాగుడూనూ. చెట్టంత పతిదేవుణ్ని పట్టుకుని భయం భక్తీ, మర్యాదా మప్పితం లేకుండా ఏంటా నిలదీయడం? మడిషన్నాక చిన్నాచితకా పొరపాట్లు; మొగుడున్నాక అన్నంకూరా మాడగొట్టడాలు సహజాతిసహజమని గీతలో కృష్ణపరమాత్మ అరిచి గీ పెట్టాడా లేదా? చూడు శ్రీమతీ... ఏడాదికొకసారైనా వేద పారాయణం చేస్తూ ఉండవోయ్. కాస్త పారమార్థిక జ్ఞానం బుర్రలోకి దూరి నీ మతి భేషుగ్గా ఉంటుంది. ఎంతకాలమిలా మాడిన దోశలు, ఎండిన పెసరట్లు అనబడు తుచ్ఛ ఐహిక విషయాల్ని సిల్లీగా పట్టుకు వేలాడుతూ బీపీలు గట్రా పెంచుకుని ఆరోగ్యం చెడగొట్టుకుంటావ్?? అన్నట్టు నీకో విషయం తెలుసా?! తాను దోచిందే డబ్బు, చేసిందే ఓదార్పు అన్నట్టు ఇంతకాలం కాలరెగరేసుకు కన్నూ మిన్నూ కానక తిరిగిన మన యువనేత అంతటివాడే స్వయంగా... ‘నేనేమైనా మారాలా’ అని పార్టీ నేతల చొక్కాలు పట్టుకుని, బుగ్గ బుగ్గా రాసుకుని మరీ భోరున విలపించి మొసలి కన్నీరు కార్చి ఆత్మపరిశీలన చేసుకున్నాడు. ఆయన్ను చూసైనా నువ్వు మారవా? ఆత్మ పరిశీలన చేసుకోవా?’

‘అఘోరించారులే! మీరూ, మీ మోకాలికీ-బట్టతలకీ ముడిపెట్టే తింగరి సూత్రీకరణలు. ఆ ఎర్రగడ్డ హాస్పిటల్ అక్కణ్నుంచి తరలించకముందే మిమ్మల్ని ఓసారి తీసుకెళ్లి మీ మోకాలికి కాస్త బలమైన పరీక్షలు గట్రా చేయించాలి సుమీ. రాన్రాను తలాతోకా లేకుండా ఏది పడితే అది మాట్లాడేస్తున్నారు. అయినా మిమ్మల్నని ఏం లాభంలే. తప్పంతా నాదే. ఓట్లకు నోట్లు గుమ్మరిస్తూ అడ్డంగా దొరికిపోయిన బుర్ర తక్కువ నాయకుల్లాగా... లక్షలకు లక్షలు డబ్బు పోసి మిమ్మల్ని వేళం పాటలో కొనుక్కునేటప్పుడే కాస్త జాగ్రత్త పడాల్సింది. వంటా-వార్పూ, శుచీ-శుభ్రత, చదువూ-సంధ్యా, సంసారం-సట్టుబండలూ చక్కగా వచ్చో లేదో ఒకటికి లక్ష సార్లు శూలశోధన చేయించి మరీ ఆ మూడు ముళ్లకు పచ్చజెండా ఊపాల్సింది. మా అమ్మనాన్నలకు బుద్ధి లేదసలు. పిల్లాడు ఎర్రగా బుర్రగా మహేష్ బాబులా ఉన్నాడు. అన్నింటికీ ఆధార్ లింకు చేయించాడు అని ఎగిరి గంతేసి, పప్పులో  కాలేసి,  పొలోమని నిన్ను బరబరా లాక్కొచ్చి నా గొంతులో గుదిబండలా వేలాడేశారు. భగవంతుడా... అడ్డంగా బుక్కైపోయాను కదయ్యా. తప్పు చేశానండీ, తప్పు చేశాను.’

‘వామ్మో!! నీ అహంకారం  కాకులెత్తుకెళ్లా! నీ అతిశయం పాడుగానూ!! ఏం చూసుకునే నీకింత గర్వాతిశయం? ఏంటీ... తప్పు చేశావా? నోటికి అడ్డూ అదుపూ లేకుండా ఏంటా దిక్కుమాలిన ప్రకటనలు? అవును మరి.... నువ్వో పెద్ద ప్రపంచ ప్రఖ్యాత సత్య నాదెళ్లవాయే! కాకలు తీరిన రతన్ టాటావాయే!! తప్పు చేశానని ప్రపంచానికి ప్రకటిస్తున్నావ్ మరి. దిక్కుమాలిన సంత. అంతా నా ఖర్మే. ఆ అమెరికోడి దయాదాక్షిణ్యాల మీద ఆధారపడి, తుమ్మితే ఊడే ముక్కుల్లా తయారైపోయిన సాఫ్ట్ వేర్ ఉద్యోగం పుణ్యమాని నేను, స్వయాన నా అంతటివాణ్ని నీకు అడ్డంగా దొరికిపోయా. ఆ హైటెక్ సిటీలో ప్రాజెక్ట్ అటకెక్కి, నా నెత్తిన శని ఎక్కి, బెంచ్ మీద తోక తెగిన బల్లిలా పడున్న నన్ను, అక్కడి నుండి లాగి పెట్టి కొడితే గిరికీలు కొట్టుకుంటూ గోల్ఫ్ బంతిలా ఇదిగో ఇలా వంటింట్లోకొచ్చి పడ్డాను. రాజాలా బతికినవాణ్ని. చివరికిలా పులిరాజాలా తయారైపోయా. నా ఖర్మ కాకపోతే మరేంటి?? ఛస్.... దిక్కుమాలిన ఉద్యోగం. దిక్కుమాలిన కొంప. దిక్కుమాలిన జీవితం. సన్యాసం తీసుకుంటే పీడా విరుగడవుద్ది.’

‘ఇదిగో... మిమ్మల్నే!! ఇంకోసారి ఆ ‘దిక్కుమాలిన’ అనే పదం ఉపయోగిస్తే... ముక్కు కోసేస్తానేమనుకున్నారో. ఇప్పుడేమన్నానని ఆ ఏడుపు? ఓ గంట వంట చేయమంటేనే సన్యాసం, సత్తరకాయా అని నిష్ఠూరాలు పోతున్నారు. మరి, గానుగెద్దులా పొద్దస్తమానం ఉద్యోగం చేసొచ్చే నాకెంత చిరాకేయాలి? నేనెన్ని చిందులేయాలి? నోర్మూసుకుని వంటింట్లోకి దయచేయండి. సన్యాసమట సన్యాసం!!’

‘ఏంటీ.... ఒక గంట వంటనా? నా తలకాయేం కాదు. ఉల్లి లొల్లి, కరెంటు బిల్లు, గ్యాస్ గోల, బొంతలుతకడం ఓ కళ, పిల్లలు ఫీజులూ, ట్యూషన్లూ వగైరా... ఇవి కాదా భర్తకు భారం అని ప్రశ్నించదలచుకున్నా అధ్యక్షా!’

‘అమ్మోయ్.... నాన్నోయ్....! ఇది ఇళ్లనుకున్నారా, ఢిల్లీ పార్లమెంటనుకున్నారా? అధికార ప్రతిపక్షాల్లా ఏంటీ అరుపులు, గోలలు, వాగ్వివాదాలు, మొండిపట్లు. ఛస్... మీకిలా కాదు. జై మాహిష్మతి!! మా ఇంటికి మకిలి పట్టింది... కట్టప్పా... నువ్వెక్కడున్నావయ్యా? దీన్ని ఖండించి కడిగిపారేయ్!!!’

‘ఓరి నీ బాహుబలి పైత్యం తగలెయ్యా!! ఏరా గడుగ్గాయ్... నువ్వూ బుల్లి భళ్లాలదేవలా తయరయ్యావా? కట్టప్ప అరంగేట్రం చేయాల్సినంత దృశ్యమిక్కడ లేదులేవోయ్. సంసారమన్నాక ఈ సరిగమలూ, పదనిసలూ షరా మామూలే గానీ, నువ్వు నోర్మూసుకుని బడికి బయల్దేరవోయ్.’

‘ద్యేవ్డా! వీళ్లు మారరా!!’
Google Courtesy 

(ఈనాడుకోసం రాసింది.... చివరకిక్కడ తేలింది!) 

Tuesday, 7 July 2015

సెల్ఫీ ఇన్ శ్మశానమ్!!



అశుభమా అని... శ్మశానంతో పోస్ట్ మొదలెట్టాల్సొచ్చిందేవిటో.. ఖర్మ కాకపోతే! ఎవరి ఖర్మ అంటారా?? ఎవరిదైతే ఏముంది డూడ్స్... ఈ పోస్టు రాయాల్సి రావడం నా ఖర్మ! దాన్ని పబ్లిష్ చేయాల్సి రావడం గూగులోడి ఖర్మ!! చివరకి దాన్ని చదవాల్సి రావడం మీ  అందరి ఖర్మ!!! సో, ఖర్మ మాత్రం కామన్! ఎంతైనా మనది ఖర్మభూమి కదా!! యోవ్... నీ దుంపతెగా, అది ‘ఖ’ కాదు, ‘క’ అంటారా, ఏదో ఒకట్లెండీ, సర్దుకుపోండీసారికి. ఎనీవే, ఈ పోస్టు ఎన్ని మెలికలు తిరిగి, ఎక్కడికి పోయి, ఎలా ముగుస్తుందో ఆ దేవుడికే... సారీ, ఆ భూత ప్రేతాలకే తెలియాలి. పోస్టులో ఎక్కడైనా పిచ్చి ప్రేలాపనలాంటి పదాలు, వాక్యాలు అసందర్భంగా మిమ్మల్ని కించిత్ దిగ్భ్రాంతికి గురిచేస్తే... అది నా తప్పు ఎంతమాత్రమూ కాదనీ, అన్యదా భావించవలదనీ, అది కేవలం నన్ను ఆవహించిన చిలిపి దెయ్యాల అఘాయిత్యమేనని భావించి సర్దుకోగలరు. అలాగే, పోస్టు చదివేటప్పుడు ఎక్కడైనా కంటెంట్ మింగుడుపడక హార్టులో నొప్పి, వాపు లాంటివేవైనా వస్తే... ఎందుకైనా మంచిది ముందే ఝండూబామో, టైగర్ బామో పక్కనే పెట్టుకోండి, కాస్త మర్దన చేసుకుని ముందుకెళ్లడానికన్నమాట. ఓ మై గాడ్! చూశారా... అప్పుడే, ఏదేదో రాసేస్తున్నా. ఇక్కడికి ఆపేస్తానీ డిస్క్లెయిమర్..!

మా ఊళ్లో నదికెళ్లే దార్లో ఓ శ్మశానం ఉంటుంది. శ్మశానం అన్నాక దెయ్యాలు; దెయ్యాలన్నాక భయాలు; భయాలన్నాక కట్టుకథలు చోటుచేసుకోవడం సర్వసాధారణం. సందర్భం వచ్చింది కాబట్టి చిన్నతనంలో విన్న ఓ కట్టుకథను క్లుప్తంగా చెబుతానుండండి. మా వీధికి ఒకవైపు రెడ్డిగార్ల కొంప ఒకటుండేదిట. అది నిజంగానే లంకంత కొంప. ఆ కొంపలో ఒకే ఒక్క జేజమ్మని తప్ప మిగతావాళ్లని మనం పెద్దగా పట్టించుకోవాల్సిన పన్లేదు. ఆ జేజమ్మ నామధేయమే...రెడ్డి గారి నర్సమ్మ!! రెడ్డి గారి నర్సమ్మ అంటే అటేపు ఓ వందూళ్లు; ఇటేపు ఓ వందూళ్లలో హడల్! హడల్ ఎందుకు అంటారా? అక్కడికే వస్తున్నా. ఎప్పుడూ వదులుగా వేలాడేసి చివర్న జారు ముడేసిన పొడుగాటి బ్లాక్ అండ్ వైట్ క్లాసిక్ జుట్టు; నుదుటన గుండ్రటి రూపాయి బిళ్లంత కుంకుం బొట్టు; చేతులకు అటేపు ఓ డజను, ఇటేపు ఓ డజను వెండి కడియాలు; నోట్లో ఎప్పుడూ నమలబడుతూ ఉండే ఎర్రటి తాంబూలం; ఆరు గజాల జరీ అంచు నేత చీరలో ధగధగా మెరిసిపోయే రెడ్డి గారి నర్సమ్మకు ఎనలేని అతీతశక్తులుండేవని భోగట్టా. అవేంటంటే... ఆవిడ రాత్రిళ్లు మా ఊరి శ్మశానంలో ఇన్ సోమ్నియాతో బాధపడుతూ నేలపై పడి దొర్లుతూ ఉండే దెయ్యాలను నిద్రలేపి, వాటిని వశీకరణం చేసుకుని, వాళ్ల లంకంత కొంపకి తీసుకొచ్చి, రాత్రంతా వెట్టి చాకిరి చేయించి, నిత్యం గద్వాల్, బెంగళూర్ పట్టుచీరల్ని నేయించేదట. వాళ్ల బిజినెస్ అదే. అలాగే, మా చుట్టుపక్కల ఊళ్లలో ఎవరికి దెయ్యం పట్టినా, ఈవిడ మంత్రం వెేస్తే దెబ్బకు దెయ్యాలు హాహాకారాలు పెట్టి, సదరు వ్యక్తుల్ని విడిచిపెట్టి, మా ఇంటి చివరున్న ఆంజనేయుడి గుడి దగ్గరి చింతచెట్టుకు శీర్షాసనాలు వేసేవట. ఓసారి పక్కజిల్లా మంత్రగాళ్ల బ్యాచ్... రెడ్డిగారి నర్సమ్మతో మంత్రతంత్ర విద్యల్లో తాడోపేడో తేల్చుకుందామని వస్తే, వాళ్లందరినీ కట్టగట్టి తేళ్లను, పాముల్ని చేసిపారేసి, గోడలకు, మిద్దెలకు అతుక్కునేలా విసిరి కొట్టిందట. అదీ ఆవిడ టెంపర్. మా పిల్ల బ్యాచ్ తాలూకు తిరుగులేని ఐకన్... రెడ్డిగారి నర్సమ్మ పరమపదించాక ఆవిడ తాలూకు మంత్రతంత్రాల తాళపత్రాలను ఓ మూటలో గట్టి ఎవరికీ తెలీకుండా మా గుడి దగ్గరి బావిలో విసిరేశార్ట. దాంతో యాభై అడుగుల లోతు నీటితో అలరారే ఆ బావి... దెబ్బకు వఠ్ఠిపోయిందట. అదీ ఆవిడ తాటాకు తాళ పత్రాల పవర్. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే, ‘‘నీకేమైనా దెయ్యం పట్టిందా, ఏది పడితే అది రాస్తున్నావ్’’ అని ఫ్రస్ట్రేషన్ తో మీరు ప్రశ్నించే అవకాశం లేకపోలేదు. ఐనా, నేను ముందే చెప్పాగా... ఈ పోస్టు శ్రీశైలం నల్లమల ఘాట్ రోడ్డులా ఎన్ని మెలికలు తిరుగుతుందో నాకే తెలీదు, నన్ను ఆవహించిన దెయ్యాలకే తెలియాలి అని. ఏదేమైనా మళ్లీ మా ఊరి శ్మశానం దగ్గరికొద్దాం.

మా ఊరి శ్మశానం పక్కగా ఎప్పుడు నదికెళ్లినా... ఓ రకమైన విచిత్రమైన భయం ఆవహించి ఉండేది. శ్మశానంలోని దెయ్యాల తాలూకు బలమైన చేతులు బబుల్ గమ్ లా అలా సాగిపోయి నావైపుగా వచ్చి కాళ్లను పట్టేసుకుని, బరబరా సమాధుల్లోకి లాక్కెళ్లిపోతాయేమో అని. అఫ్ కోర్స్, ఎప్పుడూ అలా జరగలేదనుకోండి. అలా జరక్కపోవడానికి కూడా ఓ బలమైన కారణముంది. నేనే మంత్రించి నా కుడి చేతికి కట్టుకున్న కాశీదారం రక్షరేఖ వల్ల చాలా భయంకరమైన శాకినీ, ఢాకినీ, మోహినీ పిశాచాలు, కొరివి దెయ్యాలు సైతం నా చుట్టుూ ప్రదక్షిణలు చేసి పారిపోయాయే తప్ప, నాతో బాహాబాహీ తలపడలేకపోయాయ్. వింటానికి నేనేదో శివమణి డ్రమ్స్ వాయిస్తున్నట్టు అనిపించొచ్చు కానీ, అదొక చారిత్రక చేదునిజం! ఇక, హయ్యర్ స్టడీస్ కోసమని సిటీకొచ్చాక.. ఇక్కడ దెయ్యాలుండవని తేలిపోయింది. ఎందుకంటే, సిటీలో రోడ్ల మీద నడుద్దామంటే వెహికిల్స్ కింద పడో; పోనీ, గాల్లో ఎగురుదామంటే ఎలక్ట్రిక్ వైర్ల బారిన పడో.. కుక్కచావు ఛస్తయ్ కాబట్టి దెయ్యాలు నగరాల్ని వదిలేసి పల్లెల్లోనే సెటిలైపోయాయని నా స్టడీలో తేలింది. అందుకే, ఓసారి హాలీడేస్ లో ఊరెళ్లినప్పుడు నా చేతికున్న కాశీదారం తీసి చిన్నప్పటి స్కూల్ ఫ్రెండ్ ఈశ్వర్ గాడికి గిఫ్ట్ కింద ఇచ్చేశా, ఉంచుకొమ్మని. అన్నట్టు ఎక్కడున్నాం మనం? శ్మశానం, భయాల దగ్గర కదా. రైట్..! ఇక అసలు పోస్టులోకి వెళ్దాం.

మొన్న సండే పొద్దున్నే క్రికెట్టాడొచ్చి చేతులు సచ్చుబడిపోయి, కాలి పిక్కలు వాచిపోయి, కళ్లు పీక్కుపోయి... నా మానాన నేను వెంటిలేషన్ మీదున్న పేషెంటులా... కాళ్లూ వేలాడేసుకుని, కళ్లు తేలేసుకుని పడుంటే, సరిగ్గా ఆ దుర్ముహూర్తాన్నే, ఉజ్వలుడనే మిత్రదుర్మార్గుడొకడు గబ్బిలంలా నా పక్కన వాలిపోయాడు. నా ఖర్మకి... కొత్తగా వాడొక లెన్స్ కేమెరా కొన్నాట్ట. DSLRఓ, BSLNఓ ఏదో పేరు చెప్పాడు. సో... వాడేదో, ‘‘My Weird Experiments with New Lens Camera Along with Nagaraj’’ అనే ముదనష్టపు పుస్తకమొకటి రాయాలని కంకణం కట్టుకున్నాట్ట. ఆ విధంగా నా ఖర్మ కాలిపోయిందన్నమాట ఆ దినాన. సన్నాసి అన్నాక అడవులు పట్టుకు తిరగడం; సంసారి అన్నాక శ్రీమతి కొంగుపట్టుకు తిరగటం; బ్రహ్మచారి అన్నాక బలాదూర్ తిరుగుళ్లు తిరగడం... క్వైట్ కామన్, అలా చేయకపోతేనే వీడు కొంచెం తేడా అనుకుంటార్రా అబ్బాయ్, అసలే పాడులోకం... అని ఓ తింగరి సామెత చెప్పి; చలనం లేని శాల్తీని అర్థాత్ నన్ను పిలియన్ రైడర్ (బైకుపై వెనక్కూచునేటోళ్లని పిలియన్ రైడర్స్ అంటార్ట)గా వెనకేసుకుని టోలీచౌకి దిశగా దారితీశాడు. శాల్తీలోని నాగరాజ్ నిద్రలేచి, ఒళ్లు విరుచుకుని ‘‘చూడబ్బాయ్ లేత విక్రమార్కా... ఇంతకీ మనమెక్కడికి ఊరేగుతున్నాం’’ అని భేతాళ ప్రశ్న వేయగా; ‘‘సెవెన్ వండర్స్ ఆప్ హైదరాబాద్.... సెవెన్ టూంబ్స్ ఉరఫ్ సాథ్ గుమ్మజ్ అలియాస్ కుతుబ్ షాహీ సమాధుల’’ దగ్గరికెళుతున్నామని బాంబు పేల్చాడు.

నేను: ఏమిరా బాలరాజు, ఏమి ఈ అఘాయిత్యం!! మన ఖైరతాబాదులో ఉన్న ఖైరతున్నిసా బేగం యొక్క తుప్పుపట్టిన టూంబును నిత్యం చూస్తూనే ఉన్నాం కదరా. దానిపైన తరతరాలుగా నివాసం ఉండే పావురాల గుంపుతో రోజూ రెట్టలు వేయించుకుంటూనే ఉన్నాం కదరా. అది చాలదా??? ఇప్పుడు మళ్లీ కొత్తగా ఈ సెవెన్ టూంబ్స్, సెవెన్ థౌజండ్ డోవ్స్ (సబ్బులు కాదు, పావురాలు) ఎందుకురా బుజ్జే... !!

ఫ్రెండు: ఛస్ నోర్మూయ్. మన రాజరిక చారిత్రక వారసత్వ పురాతత్వ సంపద గురించి కనీసం ఐడియా కలిగి ఉండకపోతే కళ్లు పోతాయ్. పద ఇవాళ నీ కళ్లు తెరిపిస్తా.

నేను: నీ తలకాయ్. ముందు ఆ కళ్లజోడు సరిగ్గా పెట్టుకుని బండి నడుపు. అసలే టోలీచౌకీ తలాతోకా లేని ట్రాఫిక్కులో ఊరేగుతున్నావ్, ఎవడికన్నా గుద్దావంటే, తోలు తీసి డోలు కడతారు. ఎధవ నస!!

అక్కడికెళ్తే... ఒక్ఖ తెలుగు ప్రాణి లేదు. అంతా తెల్లోళ్లే. అదే లోకల్ చంటిగాళ్లు తరహా ఎవరూ కనిపించట్లా. అందరూ ఐ.ఎస్.డీలే. అదే ఫారినర్స్.

ఫ్రెండు: ఆహా... వీళ్లు కదా ఆర్కియలాజికల్ ప్రేమికులు! వీళ్లురా నిజమైన చారిత్రక వారసులు!!.. వీళ్లురా నిజమైన దేశభక్తులు... వీళ్లురా...

నేను: ఆపరా బాబూ నీ సుత్తి విదేశీ స్థుతి! ముందా టికెట్ తీసుకుని తగలడు, కెమెరాకేమీ టికెట్ తగలెట్టకు. లోపల ఏ ఏప్రాసీ ఉండడు. అసలే ఇదో భారీ శ్మశానం, ఉండేవన్నీ సమాధులు. ఎన్ని ఫొటోలు తీసుకున్నా అడిగే దిక్కుండదిక్కడ. అధవా, ఎవడన్నా అడిగితే ఫదో ఫరకో పారేద్దాంలే. టికెట్టు తీస్తే ఊరికే వంద బొక్క. ఐనా ఇంత బతుకూ బతికి చివరికి సమాధులు చూడాల్సి వచ్చింది చూడూ, పొద్దున్నే లేచి ఎవడి మొహం చూసి తగలడ్డానో...!!

ఫ్రెండు: ఎవడిదో ఏంటి, సెల్ ఫోన్లో నీ దరిద్రపు సెల్ఫీనే చూసుకుని తగలడుంటావ్. అనుభవించు రాజా! లోపలికి పద... కుతుబ్ షాహీ కాందాన్ గురించి వాళ్ల చేతే నీకు జ్ఞానోదయం గావిస్తా..!

నేను: ఏడిశావ్...లే! అవున్రా... వచ్చేప్పుడు వెంటబెట్టుకొచ్చిందేమీ లేదు; పోయేప్పుడు కట్టగట్టుకు తీసుకుపోయేదేమీ లేదు, ఆ మాత్రం దానికి ఆరడుగుల నేల చాలదట్రా?! వీళ్లేంట్రా... అదేదో అప్పనంగా వచ్చిందని చెప్పి, ఎకరాలకి ఎకరాలు పోగేసి, చక్కా సమాధులు కట్టించుకున్నారు. ఇదేం చోద్యంరా బాబూ!! ప్రశ్నించే వాడే లేడనా???

ఇంతలో... నింగిలో నిశ్శబ్దం బద్ధలైంది. గాలి సుళ్లు తిరిగింది. ఎండుటాకులు ఎగిరిపోయాయ్. చెట్లపై కాకులు పారిపోయాయ్. భూమి నెర్రలు విచ్చుకుంది. సమాధిలోంచి కుతుబ్ షాహీ మహాశయుని ఆత్మ లేచి కూర్చుంది. గొంతు సవరించుకుంది.

కుతుబ్ షాహీ ఆత్మ: నాయనా నాగ్రాజ్! నువ్వు సైన్సు వాడివేగా. సత్యం సాపేక్షమైందనే విషయం తెల్సా. నిన్న ఉన్నట్టు నేడుండదు. నేడున్నట్టు రేపుండదు. రేపున్నట్టు మర్నాడుండదు. నీ నవీన డెమోక్రటిక్ కళ్లద్దాలతో, మా ప్రాచీన రాజరికపు విషయాలను తరచి చూడరాదు నాయనా. రాజు సర్వశక్తిసంపన్నుడు. వాడు తలచుకుంటే పన్నులు, తన్నులకే కాదు.... మెడకాయల మీద తలకాయలని ఎగరేసి టెన్నిస్ ఆడేయగలడు. కనుచూపు మేర జమీన్ ని పాదాక్రాంతం చేసుకోగలడు. రాజు ఖడ్గానికీ, ఆదేశానికీ అడ్డూ అదుపూ ఏదీ ఉండదబ్బాయ్. రాజు ఆడిందే నేషనల్ గేమ్స్. పాడిందే క్లాసికల్ కచేరీ. ఆ లెక్కన ఆ కాలంలో మేమేం చేసినా రైటో రైట్. అదే అప్పటి సత్యం. ఐనా ఈజిప్షియన్లు కట్టిన భారీ పిరమిడ్స్ చూశావటోయ్... అవీ సమాధుల్లాంటివే, అయితేనేం! అదెంతటి ఘనకార్యమనీ, ఘనతనీ, అద్భుతమనీ, వింతనీ, విడ్డూరమనీ!!! చారిత్రక కట్టడాలను, వారసత్వ సంపదను కళా హృదయంతో చూసి ఆనందించాలి గానీ.... పోతే ఆరడుగులనీ... పడితే అరటికాయ తొక్కనీ... హాఫ్ నాలెడ్జితో అంచనా కట్టే ప్రయత్నం చేయరాదు సుమీ...!

నేను: వామ్మో! మొత్తానికి అర్థమయ్యీ, కానట్టూ క్లాసేదో పీకినట్టు అర్థమైంది జహాపనా! దణ్ణం దేవరా. క్షమించుడి. మరే, ఆ కవి గారెవరో... ఓయీ నిజాం పిశాచమా, కానరాడు, నిన్నుబోలిన రాజు మాకెన్నడేని... అని తీవ్రంగా మండిపడ్డాట్ట కదా. ఆ లెక్కన మీ రాజుల జాతంతా అట్టాంటి బాపతేనా???

కు.షా ఆత్మ: ఛస్, నీవూ అదేపనిగా చారిత్రక తప్పిదాలు చేసే మన కుహనా కమ్యూనిస్టుల్లాగే అడ్డంగా మాటాడేస్తున్నావ్ సుమీ! కాస్త చరిత్రా చట్టుబండలూ స్టడీ చేసి చావచ్చుగా. పెన్ను పట్టిన ప్రతోడూ చరిత్రంతా చెత్త, హిస్టరీ అంతా ట్రాష్ అని రాసిపారేస్తే పోలోమని గొర్రెదాటులా గుడ్డిగా నమ్మేయడమేనా? ప్రశ్నించేది లేదా? పోస్టుమార్టం చేసేది లేదా?? ఆ రాజెవడు? వాడి వంశమేది? వాడు పాలించిన కాలమేది? వాడు చేసిన పనులేంటి? అప్పటి ప్రజల స్థితిగతులేంటి? ఇవన్నీ బేరీజు వేయాలా లేదా? ఉట్టినే చెంఘిజ్ ఖానో, నాదిర్షానో, ఎవడైతేనేం ఒక్కొక్కడు ఒక నరహంతకుడని అందరినీ ఒకే గాటన కట్టేస్తే ఎలా సామీ??? అప్పటి కాలమాన స్థితిగతులను, రాజు పాలనా తీరుతెన్నులను బట్టి.. వాడు గొప్పోడా, దరిద్రుడా అని అంచనా వేయాలి గానీ; నిజాం & రజాకార్లు కలిసి జనాన్ని కాల్చుకుతిన్నారు కాబట్టి, రాజులందరూ నియంతలే అని గాలివాటం మాటలు మాటాడితే ఎట్టా అంట?? అసలు నీకో విషయం తెల్సా? మా హయాంలోనే ఇక్కడ భాషా సాంస్కృతిక వికాసం జరిగింది. మేమేమీ ప్రజల్ని కష్టపెట్టలేదు. పోయి చరిత్ర చదువుకో, ఫో!

నేను: ఓహ్హో... మా ఊరి శ్మశానం, సమాధుల్ని చూసిన కళ్లతో, బుర్రతో... మీ సమాధుల్ని కూడా  చూట్టం వల్ల వచ్చిన తంటా అనుకుంటా ఇది. శ్మశానంలోని సమాధుల కింద శవాలకు సంబంధించి ఇంత చరిత్ర ఉందని తెలీలేదు సుమీ. క్షమించండి సుల్తాన్ జీ!!

కు.షా ఆత్మ: ఫర్వా నై, బేటా నాగ్రాజ్! ఈ గోల్కోండ ప్రాంతం... ఒకప్పటి గొల్లకొండ. అంటే గొర్ల కాపర్ల కొండ. అది కాకతీయుల అధీనంలో ఉండేది. ఆ తర్వాత ఇరాన్ వంశీయులైన బహుమని సుల్తాన్ల పాలనలోకి, ఆపై మా కుతుబ్ షాహీల పాలనలోకి, ఆ తర్వాత మొఘల్స్ పాలనలోకి, అనంతరం నిజాం అధీనంలోకి, ఇప్పుడు మీ కేసీఆర్ దొర హయాంలోకి వచ్చింది. అదన్నమాట సంగతి. ఇంతకూ మా కళాపోసన, సమాధుల సౌందర్యం గురించి ఏమంటావోయ్...?

నేను: ఏమంటాను. ఆ సమాధి ప్రేత పురాణం / ఈ పక్షలు వేసిన రెట్టలు / మతలబులూ, మన్నూ మశానం / ఇవి కావోయ్ చరిత్ర సారం... అంటాను, హ్హా!!

కు.షా ఆత్మ: ఓయీ మూర్ఖ శిఖామణి! నేనింతగా గొంతుచించుకున్నా మళ్లీ మొదటికే వస్తావా! నువ్వు మనిషివా??? మీడియావాడివా??? ఎవరక్కడ!! ఇతగాణ్ని తీసుకెళ్లి ఆ కారాగారంలో బంధించి, కుళ్లి కృషించిన తర్వాత, కాకులకు, గద్దలకు విసిరేయండి!!

నేను: హిహ్హిహ్హీ! మీరింకా పురాతత్వ ఫ్యూడలిజం భ్రమల్లోనే బతికేస్తున్నట్టున్నారు సుమీ. ఇది నిఖార్సైన డెమోక్రసీ. మీరు చప్పట్లు కొడితే ఎగేసుకుని రావడానికి నేను, నా ఫ్రెండు తప్ప ఈ చుట్టుపక్కల అయిదారు కిలోమీటర్ల దాకా మానవమాత్రడనేవాడు లేడు మహాశయా. ఐనా అదంతా ఉట్టి హాస్యంలే. జోక్ చేశా జహాపనా! శాంతించి సమాధి స్థితిలోకెళ్లి విశ్రాంతి తీసుకోండి సుల్తాన్ జీ!! నేను హలీమ్ తినే టైమైంది. మరి వస్తా. గుడ్ బై!!

[PS: అదన్నమాట సంగతి. ఎక్కడ మొదలెట్టానో, ఏం రాశానో, ఏం చెప్పాలనుకున్నానో, అసలేమన్నా చెప్పానో లేదో.. నాకస్సల్ తెలీదు. ఏదో ఊకదంపుడు పోస్టు ఇది. సరదాకి చదువుకోండి. మనోభావాల్ని గాయపరచుకోమాకండి ;)) ]















చివరి తోక: చాలారోజులైంది కదా... బ్లాగ్ ముఖం చూసి... అందుకే ఈ ఊకదంపుడు పోస్ట్!! ;)

Tuesday, 7 October 2014

కార్టూనిస్టు శ్రీధర్ గారితో కాసేపు..!

డిగ్రీలోనో, అంతకుముందేనో, ఎప్పుడు మొదలైందో సరిగ్గా గుర్తు లేదు గానీ, ఉబుసుపోని సినిమా న్యూస్ కోసమో లేదంటే, ఇష్టమైన స్పోర్ట్స్ న్యూస్ కోసమో పొద్దుపొద్దున్నే చాయ్ బండి దగ్గరకెళ్లి, వేడి వేడి టీ తాగుతూ ఈనాడు చదవడమనే ఓ జాఢ్యం అంటుకుంది. అప్పటికింకా పొలిటికల్ న్యూస్ పెద్దగా ఒంటికి పడేవి కావు. ఐతే, చలసాని ప్రసాదరావు గారి ‘‘కబుర్లు’’ అనే ఎడిటోరియల్ పేజీ హాస్య-వ్యంగ్య రస గుళికల్ని మాత్రం ఎలాగోలా చప్పరించడం తెలీకుండానే అలవాటైపోయింది. నా మట్టుకు నాకు, ఇవి పోగా, ఈనాడులో చదవదగ్గది, చూడదగ్గది ఏదన్నా ఉందా అంటే అవి శ్రీధర్ గారి పొలిటికల్ కార్టూన్లు. పదునైన గీతలు + పంచ్ రాతలు = శ్రీధర్ కార్టూన్లు అని ఓ రఫ్ సూత్రీకరణ!

ఇప్పటికీ బాగా గుర్తు.
అప్పుడెప్పుడో అవినీతి గురించి శ్రీధర్ కార్టూన్ ఎలా ఉంటుందంటే....
1960లలో... నెహ్రూ ఓ పెద్ద కర్ర పైకెత్తి, అవినీతి అనే చిన్ని పామును కొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తుంటారు.../కట్ చేస్తే.../
1980లలో... అవినీతి అనబడు చిన్నపాము కాస్త, పెరిగి పెద్దదయ్యుంటుంది... ఇందిరాగాంధీ బూర ఊదుతూ ఆ పామును మచ్చిక చేస్కోడానికి ప్రయత్నిస్తూంటుంది.. /కట్ చేస్తే/
1990లలో... ఈసారి అవినీతి పామే బూర పట్టుకుని ఊదుతూ... రాజీవ్ గాంధీని ఆడిస్తుంటుంది...
కాంగ్రెస్ హయాంలో అవినీతి ఎంతలా పెరిగి పెద్దయిపోయి బుసలు కొడుతోందో చెప్పే ఈ కార్టూన్ అలా మనసులో ముద్రితమైపోయింది.

ఇలాంటిదే మరోటి. గోచీ, తువ్వాలు, టోపీ మాత్రమే ధరించి ‘స్వరాజ్యం నా జన్మహక్కు’ అని పిలుపుచ్చిన ఓ బక్కపల్చని వ్యక్తి; //కట్ చేస్తే// అనంతరం ఖద్దరు వస్త్రాలు ధరించి, లావుపాటి బానపొట్టతో ‘మీ ఓటు నాకే’ అని ప్రజల్ని డిమాండ్ చేయడం; //కట్ చేస్తే// ఆ తర్వాత అదే వ్యక్తి అమాంతంగా పెరిగిపోయిన రాక్షస రూపాన్ని ధరించి ప్రజల మీద పడి వేధించుకు తినడం.... వెరసి ఇదంతా ‘‘కాంగిరేసోడి’’ అధోపతనాన్ని చిత్రించే మరో కార్టూన్. ఇలా శ్రీధర్ అక్షయతూణీరం నుండి జాలువారిన పదును తేలిన, పదికాలాల పాటు మనసుల్లో పదిలంగా నిలిచిపోయే కార్టూన్ల శర పరంపరకు లెక్కే లేదేమో.

అసలు విషయానికొస్తే... ఈనాడులో ఉన్నామన్నమాటే గానీ శ్రీధర్ గారిని ఎప్పుడూ కలిసింది లేదు. ఆయన కూడా అమావాస్య చంద్రుడిలా ఆఫీసుకెప్పుడెస్తారో, ఇంటికెప్పుడెళ్తారో ఆ దేవుడికే ఎరుక. మాబోటి సామాన్య జనానికి ఆయన ఎక్కడా కనిపించే వారు కాదు మరి. శ్రీధర్ గారి క్యాబిన్, ఎడిటోరియల్ బోర్డు వాళ్ల క్యాబిన్స్ పక్క పక్కనే ఉంటాయన్నది మాత్రం చూచాయగా తెలిసిన విషయం.

ఇంకోసారి కట్ చేస్తే....
ఎన్నికలు పూర్తయ్యాక... కేంద్రంలో మోడీ; ఆంధ్రాలో బాబు; తెలంగాణలో కేసీఆర్ పవరులోకి వచ్చాక... ఇహ రాయడానికేముంటుందని సెటైర్లు రాయడం తగ్గించేసేసరికి, ఎడిటోరియల్ బోర్డులో పెద్దదిక్కు అయినటువంటి మూర్తిగారు, ఆ పిల్లకాయని (నేనన్నమాట) ఓసారి ఈనాడుకి పిలిపించండి, కాస్త ఓదార్పు యాత్ర చేపట్టి, స్ఫూర్తి రగిలించి, మళ్లీ రాసేలా చేద్దామని చాలాకాలం క్రితమే కబురెట్టారు. నేను సాగదీసి, సాగదీసి... తీరిగ్గా మొన్న అక్టోబరు 1న వీలు చేసుకుని ఖైరతాబాద్ ఈనాడు ఆఫీసుకెళ్లా. ఆజానుభాహుడిలా ఉండే మూర్తిగారు... చూడు చిన్నయ్యా అని మొదలుపెట్టి... నేను రాయకపోవడంపై అక్షింతలు వేసి, సెటైర్ల కంటెంట్ గురించి ఓ 20 నిమిషాల పాటు ప్రైవేటు తీసుకున్నారు. దీంతో ఉత్సాహం రెట్టించిన వాడనై అక్కడి నుండి బయలు వెడలి... కార్టూనిస్టు శ్రీధర్ గారు ఎక్కడున్నారో కనుక్కుని ఆయన క్యాబిన్ లోకి ప్రవేశించితిని.

ఇంకోమారు కట్ చేసి... మరోసారి అసలు విషయానికొస్తే...
‘‘హలో సర్, నేను నాగరాజ్ అనిన్నీ, మన ఈనాడులో ఫలానా కొన్ని (పోచికోలు) సెటైర్లు రాస్తున్నవాడననిన్నీ..’’
‘‘ఓహ్, నువ్వేనటయ్యా నాగరాజువి, గుడ్ గుడ్, మరే నేనేమో.. నువ్వు బోల్డంత చాలా పెద్ద వయసున్నవాడివనుకున్నానే’’
‘‘లేదు సర్, నేనింకా చాలా బోల్డంత చిన్నా చితకా వాడినే’’
‘‘మరి ఈ మధ్య రాయడం మానేశావా??’’
‘‘ఆ.. అంటే, అద్దీ, అందుకే మూర్తిగారు అక్షింతలు వేస్తానంటే ఆ పనిమీద ఇటొచ్చానండీ’’
‘‘బాగుంది. అన్నట్టు, ఇంకేం రాస్తుంటావ్???’’
‘‘ఇంకా, అంటే... బాగా బలంగా కథలు రాద్దామనైతే ఉందండీ, ఇప్పటిదాకా ఒకే ఒక్కటి రాశానండీ, దాన్ని తీసి మన ఈనాడోళ్లే చెత్తబుట్టలోకి విసిరి గిరాటేశారనుకుంటానండీ,...’’
‘‘ఓహ్, అలాగా? మరేం ఫర్లేదు. కథలు, సాహిత్యం గట్రా చదువుతుంటావా మరి??’’
‘‘ఆ జర్నలిజం ట్రయినింగులో ఉండగా కక్షగట్టి మరీ బలవంతంగా కొన్ని పుస్తకాల్ని చదివించారండీ, అంతే. తర్వాత మళ్లీ బలాదూర్...’’
‘‘చదవాలి నాన్నా! మొపాసా, హెన్రీ, టాల్ స్టాయ్, దోస్తవోయిస్కీ, సోమర్ సెట్ మామ్ ఇలాంటి వాళ్లందరినీ బాగా స్టడీ చెయ్. మనుషుల జీవితాల్లోంచి కంటెంట్ ఎలా బయటకు తీయాలో తెలుస్తుంది. కథలు రాయడంలో కాస్త పట్టూ దొరుకుతుంది.’’
‘‘ఆయ్, అలాగే అలాగేనండీ. కచ్చితంగా చదువుతాను. కొన్ని కథలు చదివాను కానీ, ఏదో అల్లాటప్పాగా.... ’’
‘‘చదివితేనే... అన్ని విషయాలకు సంబంధించి నీ పర్ స్పెక్టివ్... బ్రాడ్ అవుతుంది నాన్నా"
‘‘తప్పకుండా... తప్పకుండా చదువుతానండీ’’

ఇంకా... అద్దీ, ఇద్దీ, ఏదేదో, ఏవేవో ఓ పదిహేను నిమిషాలు మాటాడేసుకున్నాక... సర్, మరే, నేను బయల్దేరుతాను, మీరు కార్టూన్లేసుకోవాలేమో, అసలే ప్రైమ్ టైమ్ లో వచ్చా... అంటూ సెలవు తీసుకొనబోతూ... చిన్ని విన్నపంగా... ‘‘మరేమో.. నేనేమో... మీతో ఓ ఫొటోగ్రాఫ్ తీసుకుందామని తెగ ఉవ్విళ్లూరుతున్నాన’’ని అసలు విషయం చెఫేశా. ‘‘ఓహ్, దానికేం భాగ్యం’’ అని శ్రీధర్ గారు, పైకి మడుచుకున్న షర్టు చేతుల్ని కిందకు దించేసి, ‘‘అసలే నాది ఫొటోజెనిక్ ఫేసు కూడా కాదాయే, కాస్త ముఖం కడుక్కోమంటావా’’ అని ఓ పంచ్ పలక్నామా విసిరారు. కాసేపు నవ్వుల పువ్వులు విరిసాయక్కడ. పక్కనే ఉన్న ఉల్చాల హరిప్రసాద రెడ్డి గారు (ఎడిటోరియల్ బోర్డు మెంబర్) నేను విసిిరిన నా మొబైల్ ఫోనుని జాంటీ రోడ్స్ లెవిల్లో క్యాచ్ చేసి, మా ఇద్దర్నీ ఇలా క్యాప్చరు చేసిచ్చారు. ఆ చిత్ర రాజమే కింద పెట్టిన కుఠో అన్నమాట.

అన్నట్టు, శ్రీధర్ గారు ఎంత సౌమ్యంగా, సున్నితంగా, గౌరవంగా మాట్లాడతారంటే... ఇంతటి మృదు స్వభావి... పొలిటీషియన్ల వీపు విమానం మోత మోగించేంత పవర్ ఫుల్ కార్టూన్లు ఎలా వేస్తారా అన్న చిన్న డౌటనుమానం రాకమానదు. అప్పుడెప్పుడో మూడు దశాబ్దాల క్రితం ఈనాడులో చేరి, ఇండియాలోనే వన్ ఆఫ్ ది బెస్ట్ పొలిటికల్ కార్టూనిస్ట్స్ గా ఎదిగి, ఎవరెన్ని ఆఫర్లిచ్చినా తృణీకరించి, ఈనాడుకే అంకితమైన, ఆ స్థాయి వ్యక్తిలో దుర్భిణీ వేసి వెదికినా కించిత్తు కూడా గర్వాతిశయాలు ఏ కోశానా కనిపించకపోవడం, ఎదిగిన కొద్దీ ఎంతగా ఒదిగుండాలో నేర్పించే ఆయన సంస్కారానికి నిజంగా హ్యాట్సాఫ్!
 
ఉట్టి ఫొటో పెట్టి ఊరేగడం ఇష్టం లేక... ఏదేదో నొటికొచ్చిందంతా వాగేసి, చేతికి దొరికిందంతా టైపేసి ఊకదంపుడు చేశానన్నమాట. తప్పదు మరి, బ్లాగున్న పాపానికి అప్పుడప్పుడన్నా ఏదో ఒకటి బరకాలి, మీరు భరించాలి, ఆయ్ ;))

 

Thursday, 14 August 2014

గాడ్ మదర్ !!

[మొన్నామధ్య నట్వర్ సింగ్ పుస్తకంపై మండి పడుతూ నా పుస్తకం నేనే రాసి పారేస్తానని సోనియాగాంధీ ప్రకటించిన నేపథ్యంలో... అసలొస్తుందో రాని మేడమ్ ఆటోబయోగ్రఫీ పుస్తకం ఆధారంగా ఓ సినిమా తీస్తే ఎలా ఉంటుందో ఊహించి ఈనాడు ఎడిట్ పేజీ కోసం రాసిన రైటప్ ఇది, అక్కడ కాలం చెల్లడంతో ఇక్కడికి పట్టుకొచ్చా]

చిత్రం: గాడ్ మదర్
బ్యానర్: ఓన్లీ 44 రీల్స్
నిర్మాణం: కుంభకోణం క్రియేషన్స్
దర్శకత్వం: మేడమ్

కథాకమామిషు:
ఇటాలియన్ మాఫియా తీరుతెన్నుల్ని కళ్లకు కట్టిన హాలీవుడ్ అజరామర చిత్రరాజం ‘గాడ్ ఫాదర్’ని, భారతీయ మహిళ అసాధారణ పోరాటాన్ని ప్రతిఫలించిన బాలీవుడ్ ఆణిముత్యం ‘మదర్ ఇండియా’ని కలిపి మిక్సీలో వేసి గిర్రున గిలక్కొట్టి, కిలోల్లెక్కన భావోద్వేగాల మసాలాల్ని దట్టించిన ఫక్తు క్లాసికల్ మాస్ చిత్రమే... గాడ్ మదర్! ఇదొక భారీ సస్పెన్సు థ్రిల్లర్. చిత్ర కథానాయిక ఇటలీలో పుట్టి ఇండియాలో మాఫియా డాన్ గా ఎలా ఎదిగారన్నదే టూకీగా చిత్ర కథ.

ఛమక్కులు:
పదే పదే అదేపనిగా అవాక్కవడానికి సిద్ధంగా ఉండండిక! ఈ చిత్రానికి కథ, కథనం, కథానాయిక, మాటలు, పాటలు, సంగీతం, నృత్యం, దర్శకత్వం... అన్నీ ఒక్కరే. ఆ ఒక్కరే మేడమ్! దర్శకురాలి నిజ జీవిత చరిత్రే ఈ చిత్ర కథకు ఆధారం. ఇంకో విశేషం ఏమంటే, ఆమె తన అంతర్వాణి అనునిత్యం అప్పుడప్పడు ఉలిక్కిపడుతూ ముక్కుతూ మూలుగుతూ వినిపించే ఆత్మకథను ఒకవైపు సొంతంగా గ్రంథస్తం చేస్తూనే, మరొకవైపు దానిని ఒక అత్యద్భుత కళాఖండంగా సెల్యులాయిడుపై చిత్రిస్తారు. అటు పుస్తకాన్ని, ఇటు సినిమాని, రెండింటినీ ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తింపు పొందిన అన్ని భాషల్లో ఒకే రోజున విడుదల చేస్తారు. చిత్ర విషయానికొస్తే ఇది ప్రపంచ సినిమా చరిత్రలోనే అత్యంత భారీ బడ్జెట్ చిత్రం. మేడమ్ మనసులో చిత్ర రూపకల్పనకు సంబంధించిన ఆలోచన మొగ్గ తొడుగుతోందన్న సమాచారాన్ని కాకితో కబురందుకున్న 2జి స్పెక్ట్రమ్ క్రియేటివ్స్, బోఫోర్స్ ఏజెన్సీ పిక్చర్స్, కోల్ గేట్ కమర్షియల్స్, ఆదర్శ్ హౌజింగ్ కార్పొరేషన్ లాంటి దిగ్గజ నిర్మాణ సంస్థలు చిత్ర నిర్మాణ హక్కుల్ని చేజిక్కించుకోవడానికి బరిలోకి లంఘించి సర్వశక్తులొడ్డి మరీ పోటీపడ్డాయి. అందరూ భారీ స్థాయిలో ముడుపులు ముట్టజెప్పడంతో మేడమ్ చేసేదేమీ లేక కలగూరగంప లాంటి మల్టీ కంపెనీ నిర్మాణానికి పచ్చజెండా ఊపారు. చిత్ర ఓవర్సీసు హక్కుల్ని మాత్రం మేడమ్ తన వద్దే అట్టిపెట్టుకున్నారట. పదేళ్లుగా పరిశ్రమలో దడ పుట్టిస్తున్న క్రేజీ కుర్ర హీరో, సొట్టబుగ్గ అముల్ బాబు ఇందులో ఎవ్వరూ ఊహించని, ఎవ్వరికీ అర్థం కాని ప్రత్యేక అతిథి పాత్రలో కనిపిస్తారట. అలనాటి మూకీ చిత్రాల మేరునగధీరుడు సైలెంట్ సింగ్ ఈ చిత్రంలో ఓ విశిష్ట పంజాబీ గీతంలో ఆడి, పాడి హుషారెక్కిస్తారట. సినిమా ప్రచార బాధ్యతల్ని జూనియర్ మేడమ్ పర్యవేక్షిస్తారు. ఈ సినిమా పైరసీని అడ్డుకోవడానికి కండలవీరుడు, పహిల్వాన్ అల్లుడు వాద్రాను పూర్తిస్థాయిలో వాడుకోనున్నారు. ప్రస్తుతం ఢిల్లీలోని పాడుబడిన, బూజు పట్టిన 10 జనపథ్ బంగ్లాలో మేడమ్ ఒంటరిగా బాసింపట్టు వేసుక్కూచుని కసిగా కథను సిద్ధం చేస్తున్నారట. దోపిడీలు, కుట్రలు, కుయుక్తుల సన్నివేశాల్ని ఒళ్లు గగుర్పొడిచే రీతిలోనూ; పోలీసుల్ని, కోర్టుల్ని, గూఢచార వ్యవస్థల్ని వెర్రి వెంగళప్పల్ని చేసి ఆడించే చిత్రవిచిత్ర విన్యాసాల్ని కళ్లు జిగేల్మనిపించే రీతిలో ఉండేలా స్క్రిప్టుపై ప్రత్యేక శ్రద్ధ తీసుకుంటున్నారు మేడమ్. ఇకపోతే, కొంతకాలంగా పనీ పాడు లేకుండా ఉట్టినే తిని తొంగుంటున్న దుష్ట చతుష్టయం డిగ్గీబాయ్, ఆయారాం రమేషు, కపిల్ త్రోబాల్, సుశీల్ ముండేలు అందుమైన లోకేషన్ల వేటలో దేశవిదేశాలు పట్టుకు ఊరేగుతున్నారట. ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనైనా ఈ సినిమాతో హిట్ కొట్టి పాలిటిక్సులో మట్టికొట్టకుపోయిన పూర్వ వైభవాన్ని తిరిగి తెచ్చుకోవాలని మేడమ్ నిద్రాహారాలు మాని మరీ గాఠిగా కృషి చేస్తున్నారట.

కిసుక్కులు:
గాడ్ ఫాదర్ లో ఫాదర్ని లేపేసి, మదర్ ఇండియాలో ఇండియాను కప్పెట్టేసి... అడ్డదిడ్డంగా గాడ్ మదర్ అని ఓ దిక్కుమాలిన పేరు పెట్టినంత మాత్రాన అదొక సినిమా అవుద్దా అని అప్పుడే పుకార్లు షికార్లు చేయడం మొదలెట్టాయి. అసలు ఆ కథే ఓ పాత చింతకాయ్, కథనమొక పనికిమాలిన కాకరకాయ్, చివరకు ఆ చిత్రం అవుతుంది ఆటలో అరటికాయ్... అని పరిశ్రమంతా పేరడీలు కట్టి మరీ మూకుమ్మడిగా మెలోడీలు పాడేసుకుంటున్నారు. ఇహ, శని శీతకన్ను వేసి, కుజుడు క్రీగంట చూస్తుండడంతో ఆ సినీ దర్శకురాలికి మరో పదేళ్ల దాకా దగ్దయోగం తప్పదని జ్యోతిశ్శాస్త్ర పండితులు గ్రహగతుల్ని లెక్కగట్టి, కుండబద్ధలు కొట్టి మరీ సవాళ్లు విసరుతున్నారు. దానికితోడు లక్ష శని గ్రహాల పెట్టు అముల్ బాబును సినిమాలో పెట్టుకోవడం అంటే కోరి సర్వనాశనం కొని తెచ్చుకున్నట్టేనని ఛలోక్తులు విసురుతున్నారు. మొత్తంగా ఆ చిత్ర యూనిటే ఒక దిక్కుమాలిన సంత, ఒక తొట్టి గ్యాంగు అని జనాలు కామిడీ చేస్తున్నారు. ఇక శ్యాం జెఠ్మలానీ, ఛత్వార్ సింగ్ లాంటి కురువృద్ధ సినీ విమర్శకులు ఛాన్సు దొరికినప్పుడల్లా చిత్ర కథను, దర్శకురాల్ని చిత్రవధ చేసేందుకు కత్తులు, కటార్లూ సిద్ధం చేసుకుంటున్నారు. అసలా సినిమాకు ఆధారం ఆత్మకథా కాదు, ఆవకాయ పచ్చడీ కాదు, అక్కడాఇక్కడా, ఎక్కడపడితే అక్కడ, ఎవరెవరి కథల్నో కొంచెకొంచెంగా పీక్కొచ్చి అతుకుల బొంతలాంటి ఓ కథను అందంగా అల్లుతున్నారని గాసిప్స్ వైరస్సులా వ్యాపిస్తున్నాయి.

కొసమెరుపు:
బాక్సాఫీసు వద్ద ఈ సినిమా గనక హిట్టు కొడితే, దీనికి సీక్వెలుగా అముల్ బాబుని పెట్టి అరివీర భయంకర రేంజిలో ‘ది వండర్ కిడ్’ అనే సినిమా తీయాలనే ఆలోచన దర్శకురాలికి ఉందట. ఒకవేళ సినిమా గనక ఫట్టంటే తట్టాబుట్టా, మూటాముల్లె సర్దుకుని ఇండియా వదిలి, ఇటలీకెళ్లి పాత ఇనుప సామాన్ల వ్యాపారం చేసుకుంటూ శేషజీవితం గడుపేద్దామనే బృహత్తర రోడ్డుమ్యాపు కూడా మేడమ్ రచించుకున్నారని ఓ భోగట్టా!!


Photo Courtesy: Google

Thursday, 29 May 2014

పొట్టా, పామూ, వాకింగూ, వయొలెన్సూ !!



Disclaimer:
బ్లాగు ముఖం చూసి చాలా రోజులైంది కాబట్టి, ఏదో సరదాకి రాసి ఇక్కడో పోస్టు వేస్తున్నా

బేసిగ్గా మనుషులు రెండు రకాలు.
 
పట్టభద్రులు! పొట్ట భద్రులు!!
యేంది స్వామీ, ఈ పీహెచ్డీ భాష అంటారా? సరే, తెలుగులో మాటాడుకుందాం ఐతే. పెద్ద థీసిసేం కాదిది. పట్టభద్రుల్ని పక్కన పెడదాం. వాళ్లతో మనకు పెద్దగా పనేం లేదు. పొట్టభద్రుల్ని పట్టుకుందాం. తిన్నగా చెప్పాలంటే... నానా గడ్డీ తినేసి, కిలోల్లెక్కన కొవ్వునీ, కేలరీల్నీ కర్కశంగా కడుపులోకి తోసేసి, పొట్టని పెంచి పోషించడంలో ‘‘పట్టా’’ పొందినోళ్లనే పొట్టభద్రులంటారు. సింపుల్ డెఫినిషన్, బాంది కదా. మనదేశం ఆహార భద్రత సాధించిందో లేదో తెలీదు కానీ, మన జనాలు మాత్రం పొట్ట భద్రత బీభత్సంగా సాధించేస్తున్నారు. వండర్ ఫుల్ అఛీవ్ మెంట్! రొంబ సంతోషం!! ఇంకా నయ్యం. ఆ జైరాం రమేషు, కపిల్ సిబాల్ లాంటి తింగరి కాంగిరేసోళ్ల దృష్టి జనాల పొట్టల మీద పడలేదు కాబట్టి సరిపోయింది లేపోతే, అసలు ఎవరయ్యా ఇండియాలో పేదరికం ఉందన్నదని బుకాయించి పిచ్చి థియరీలు ప్రచారం చేసుండేవాళ్లేమో. థ్యాంగాడ్!

ఒక బానపొట్ట వంద రోగాల పెట్టు- అని ఓ తింగరి నానుడి. పైగా పొట్ట బారిన పడ్డవాడి జీవితం బుగ్గిపాలైనట్టేనని పురాణాలు కూడా అప్పుడెప్పుడో రన్నింగ్ కామెంటరీ చెప్పేశాయట. మెంటలెక్కించే ఓ సీరియల్ చూస్తే, బోనస్సుగా బుర్రని బేజాఫ్రై చేసుకుని తినే బోల్డు యాడ్స్ ఫ్రీ అన్నట్టు... ఒక్క బొజ్జ తెచ్చుకుంటే, బోనస్సుగా బీపీలు, షుగర్లు, కొలెస్ట్రాలూ, గురకులూ, గుండెపోట్లూ... అబ్బో, కామాలే తప్ప, ఫుల్ స్టాప్స్ ఉండని లిస్టు ఇది. బొజ్జను కప్పెడదామనో, కవరింగ్ చేద్దామనో చేసే సవాలచ్చ ప్రయత్నాలూ వృథా ప్రయాస. లూజ్ షర్టులేసో, వంకర భంగిమ పెట్టో, ఊపిరి బిగపట్టో పొడుచుకొచ్చే పొట్టను ఆపలేరు. దాచేస్తే దాగని సత్యం అది. ఒక్కసారి బెల్లీ జ్ఞానోదయం జరిగాక... ఫుడ్డుతో రాక్షస ప్రయోగాలు మొదలెట్టడం మానవజాతికి ఆనవాయితీ. పిరమిడ్ డైటనీ, జీఎం ఫుడ్డనీ, రాజుగారి తిండనీ, బాబా గారి లడ్డూలనీ, మన్ననీ, మశానమనీ  ప్రయోగాలకి లెక్కే ఉండదు. ప్చ్... అలవాటు పడ్డ ప్రాణం కదా. ఆకలికి తట్టుకోలేం. నోటిని కట్టుకోలేం. పొట్ట రాకుండా ఆపనూలేం. అపజయానికి అరవై మెట్లలాగా, ఈ పిచ్చి ప్రయోగాలన్నీ పిచ్చపిచ్చగా బెడిసికొడతాయ్. చేసేదేం లేక పొట్ట చేతబట్టుకుని రోడ్డున పడతారు. దాన్నే పొట్టకు వ్యాయామ పథకం అంటారు. అదే వాకింగు. కట్ చేస్తే...

మనమిప్పుడు Snake View Parkలో ఉన్నాం. యెస్. మీ కళ్లు, చెవులు బానే పనిచేస్తున్నాయ్. ఒకప్పుడు దానికి Lake View Park అని పేరు. కాలక్రమంలో పాములు... వాకింగూ, జాగింగూ చేస్తున్న మనుషుల కాళ్ల మధ్య ఇష్టారాజ్యంగా ఖోఖో, కబడ్డీ లాంటి నేషనల్ గేమ్స్ ఆడుకునేంత స్వావలంబన సాధించడంతో దానిపేరును అలా మార్చిపారేశారు. అసలూ.. మనుషులు తిరిగే పార్కుల్లో పాములకేం పని, అనేగా డౌటు! అదేం పిచ్చి ప్రశ్న. పొట్టలు మనుషులకేనా, పాములకు రావా??? వస్తాయ్. ఓ డైంటింగూ పాడూ లేకుండా కనిపించిన కప్పల్నీ, తొండల్నీ అడ్డదిడ్డంగా మింగేసి, పనీపాట లేకుండా చెట్టూపుట్టల్లో తొంగుంటే పాములకు కూడా పొట్టలు వస్తాయ్ మరి. అది ప్రకృతి ధర్మం. అప్పుడు పెరిగిన పొట్టను కరిగించుకోవడానికి, మనుషులకు మల్లే వాకింగ్ కాన్సెప్టులాగే, పాములకు భీ పాకింగ్ (పాక్కూంటా వెళ్లడం) కాన్సెప్టు ఉంటది. అదొక పెద్ద కథ. తర్వాతెప్పుడైనా తీరిగ్గా చెప్పుకుందాం.

 
పోతే, తిరిగి మనం మన వాకింగు కాన్సెప్టుకొద్దాం.

బేసిగ్గా వాకర్స్ రెండు రకాలు. వయొలెంట్ వాకర్స్! నాన్ వయొలెంట్ వాకర్స్!!

వయొలెంట్ వాకర్స్... వాళ్లొక నడిచే విధ్వంసకారులు. అన్న అడుగేస్తే మాస్. అన్న నడిచొస్తే ఊర మాస్ అన్నట్టుగా ఉంటది వీళ్ల వాకింగ్ అఘాయిత్యం. పొట్ట తగ్గించకపోతే పోతావురారేయ్ అని డాక్టరు భయపెడితోనో, లేదంటే ఏ హాలివుడ్డు సినిమాల్లోనో వీరోగారి సిక్స్ ప్యాకులు చూసో... ఒకేసారి టెంప్టూ, ఇన్ స్పైరూ రెండు అయిపోయి, తల చెదరగొట్టుకుని, పిచ్చి పిచ్చి కలలు కనేసి, వెంటనే సండే చోర్ బజార్లో షూస్, టీషర్ట్, ట్రాక్స్ రీటైల్ రేటుకి కొనేసి, పొద్దున్నే గ్రౌండులో గద్దల్లా వాలిపోతారు. ఇహ చూస్కోండి, నా సామి రంగా! అరాచకానికి టీషర్టు, ట్రాకు తొడిగితే ఎట్టా ఉంటాదో, అట్టా చెలరేగిపోతారు వీళ్లు. కొందరేమో రెండు చేతుల్ని అటో ఫర్లాంగు, ఇటో ఫర్లాంగు కసి కొద్దీ విసిరేసుకుంటా నడుస్తారు. అక్కడికి ఆ గ్రౌండేదో/పార్కేదో వీడొక్కడి సొత్తు అయినట్టు. అమాయక ప్రాణులెవరైనా ఎరక్కపోయి వీళ్ల పక్కకెళితే... ధోనీ కొట్టిన హెలిక్యాప్టర్ షాట్ లా ఎగిరిపోయి బౌండరీ అవతల పడతారు. ఆ లెవెల్లో ఉంటాది వాళ్ల చేతులు విసురుడు వాకింగ్. ఇంకొందరేమో పైన చెట్లమీద కాకుల్ని, పిచ్చుకల్ని తోలుతున్నట్టుగా చేతుల్ని అలా పైన గాల్లో కథక్ నృత్యం చేయిస్తూ చెడామడా చెడ నడుస్తుంటారు. అర్రె, భలేగుందే, ఏంచేస్తున్నాడీయన అని గనక మనం పైకి చూస్తా అటేపు వెళ్లామో, అంతే ఇక, మన కాళ్లను నిర్దాక్షిణ్యంగా అణగతొక్కో, రాక్షసంగా తన్నో... ఊపుకుంటూ వెళ్లిపోతారు. చచ్చాన్రోయ్ అని పొలికేక పెట్టడం మనవంతు అవుద్ది. ఇంకొందరుంటారు... వీళ్లు వాకింగుకి పాశర్లపూడి బ్లోఅవుట్ స్కీమును జత చేసి నడుస్తుంటారు. తలా అలా పైకెత్తి, పొట్టలో కుంభించిన గాలిని, ముక్కు ద్వారా పక్కోళ్లమీదకు బలంకొద్దీ పిచికారీ చేసే నడకన్నమాట. ఇది బాబా గారి భయంకర కాన్సెప్టని వినికిడి. ఇలా వీళ్ల ముక్కుల బ్లోఅవుటులోంచి దూసుకొచ్చే రాకెట్ తుంపర్ల నుండి తప్పించుకుని బతికి బట్టకట్టాలంటే మన దగ్గర మినిమమ్ గొడుగన్నా ఉండాలి, లేదా నాణ్యమైన టవలన్నా ఉండాలి, తుంపర్లు పడ్డాక తుడుచుకోడానికి. వీళ్ల జిమ్మడిపోనూ! ఇంకోటైపు ఏంటంటే... రివర్సు మేళాలు. ఊరంతా ఒకేపు నడిస్తే, వీళ్లేమో ఉలిపికట్టెలా/సల్మాన్ ఖానులా వీపుకి కళ్లజోడు తగిలించుకుని, చెవుల్లో ఇయర్ ఫోన్లు పెఠేస్కుని, ఎవడెట్టా ఛస్తే నాకేం అని, అలౌకికానందంలో మునిగి... వెనక్కి రివర్సులో నడిచి ఛస్తూ మనల్ని ఛంపుతారు. ఎప్పుడు ఎవణ్ని డ్యాష్ కొడతారో, ఎక్కడ ఏ యాక్సిడెంటు అవుద్దో తెలీనంతగా అందరినీ హడలెత్తించే బ్యాచ్ ఇది.  


నాన్ వయొలెంట్ వాకర్స్... వీళ్లు చాలా కూల్ గురూ! యెస్. గట్టిగా నడిస్తే షూస్ పాడయిపోతాయకునే టైపు. ఎక్కువగా నడిస్తే కీళ్లు అరిగిపోతాయనుకునే రకం. బలంగా నడిస్తే కాలికింద చీమలేమైనా పడి సూసైడ్ చేసుకుంటాయేమో అన్నంత సున్నితంగా, సుతారంగా నడిచే కేటగిరీ. వీళ్లు హాఫ్ మినిట్ నడిచి, అరగంట కూచుని హస్కేసుకునే బ్యాచ్. ఊరకే కూచుంటారా అంటే అదీ ఉండదు. డ్రై ఫ్రూట్స్ తినుకుంటా... కొంపలో గోడు, వీధిలో గోల, ఆఫీసులో కుళ్లు అన్నింటినీ ముందరేసుకుని రచ్చ రచ్చ చేస్తుంటారు. ప్రశాంతతకు బదులు పిచ్చిని మెదళ్లలోకి జొప్పించుకుని ఇంటికెళ్లే రకం. వీళ్లిలా జీవితాంతం నడిచినా ఒక్క మైక్రోగ్రామ్ వెయిటు కూడా తగ్గరు. పైగా, వాకింగు కెళ్తున్నామహో అని టాంటాం చేసి,  మరిన్ని కేలరీలు మింగేస్తారు కాబట్టి వీళ్లకు పొట్టలు రాకుండా ఆ పరమేశ్వరుడు కాపాడలేడు. ఆమెన్! ఇంతే సంగతులు. చిత్తగించవలెను!! :-))

[PS: బాలక్రిష్ణ సినిమాల్లో లాజిక్కునీ, నాగరాజ్ పోస్టులో మెసెజ్ నీ వెదకడం IPC 420 సెక్షన్ ప్రకారం నిషేదించడమైంది, ఆయ్]

Tuesday, 31 December 2013

కొత్త నిర్ణయం!

Disclaimer: 

ఇటాలిక్ అక్షరాల్లో... నేను
బోల్డ్ అక్షరాల్లో ... నా అంతరాత్మ

నేను vs నా అంతరాత్మ!


యా..హూ..!
ఏం రోగం??
జాన్ ఫస్ట్ కమింగ్... 
హేవిటీ....?
జనవరి ఫస్ట్ వచ్చేస్తోంది!
ఆ... వస్తే...?
న్యూ ఇయర్  కదా....
ఆ... అయితే...?
ఫ్రెష్ ఇయర్, ఫ్రెష్ ఐడియాస్, ఫ్రెష్ రెజల్యూషన్స్, ఫ్రెష్ లైఫ్, ఫ్రెష్....
ఆగక్కడ... విసిగించక, విషయానికిరా...
కొత్త ఏడాది... కొత్త నిర్ణయాలు తీసుకోవాలి కదా...
తమరికలాంటి రక్త చరిత్ర లేదుగా... ఇప్పుడెందుకీ అఘాయిత్యం?
ఆ... అప్పుడంటే... ఇలాంటివి తెలీక పెద్దగా పట్టించుకోలా...
ఇప్పుడేమొచ్చింది... బుర్రలో జ్ఞానదీపం వెలిగిందా?
అంత సీను లేదు గానీ, అందరూ కొత్త నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నారుగా...
అంటే... అందరూ చేస్తేనే చేస్తావా? నీకంటూ ఓన్ ఇండివిడ్యువాలిటీ లేదా...?
నలుగురితో పాటే నారాయణా, చైతన్యా, రాఘవులూ, నీవూ, నేనూ, అందరూనూ....
ఏంటా పిచ్చి వాగుడు? నీవూ నేనూ ఓకే. ఈ నారాయణా చైతన్యా రాఘవులూ ఎవరు?
పాత సామెతకు ఓ నాలుగు తోకలు తగిలించా, పడుంటాయని. బాగోలేదా?
ఏడ్సినట్టే ఉంది. నీలో రానురాను విషయం తక్కువ, వాగుడెక్కువైపోతోంది....
నువ్వు నా ఇమేజీని మరీ దారుణంగా డ్యామేజీ చేసిపారేస్తున్నావ్....
అబ్బ.. ఛ... నీదో పవన్ కళ్యాణ్ ఇమేజీ, దానికో డ్యామేజీ..?
బాబూ... అన్ సివిలైజ్డ్ అంతరాత్మా, నీకో దణ్ణం. నా మానాన నన్నొదిలెయ్? 
చాల్లే నిష్టూరం? నేను లేక నీవు లేవు... తెలుసా? 
సర్లే.... ప్రస్తుతానికి దయ చెయ్..
సరే, కాసేపలా పైరగాలి పీల్చుకొస్తా...
ప్లీజ్.....
బ్లాగుంది కదాని, అడిగేవాడు లేడు కదాని, అడ్డదిడ్డంగా పిచ్చి రాతలు రాయమాక...
యూ....
ఓకే ఓకే... బై...
థాంక్స్... 

*****

వీడేం అంతరాత్మండీ, బాబూ! హార్ట్ లెస్ ఆర్కేలాగా.. డెవిల్స్ అడ్వకేటులాగా... నాన్ స్టాపుగా, నాన్సెన్సుగా, న్యూసెన్సు ప్రశ్నలేసి దుంప తెంచుతున్నాడు. మాంచి భూతవైద్యుడితో చేతబడి చేయించి, పీక మీద పిన్నో, దబ్బునమో గుచ్చి, వీడి పీడ వదిలించుకుంటే గానీ జీవితానికి ప్రశాంతత ఉండదు. ఇతగాడి క్రాస్ క్వశ్చనింగ్ దెబ్బకు బుర్ర హీటెక్కి అసలు కంటెంట్ ఆవిరైపోయింది. రెండంటే రెండు నిమిషాల్లో... రాద్దామనుకున్న విషయాన్నే మర్చిపోయేలా చేసి, నన్ను వీర గజినీలా మార్చేశాడంటే, వీడు మామూలోడు కాదు బాబోయ్. ఇప్పుడేం చేయను? ఓ చిన్న బ్రేక్ తీసుకుందాం.

*****

ఆ...
యురేకా...  Got it...
గుర్తొచ్చింది...
నేను న్యూ ఇయర్ రెజల్యూషన్స్ తీసుకోవాలి.
మన, సారీ... నా అంతరాత్మారామ్ వచ్చేలోపే ఆ పనేదో కానిచ్చేయాలి. 
లేకపోతే కాల్చుకుతింటాడు. ఒకటే నస మేళం!

ఈ కొత్తేడాదిలో....
# ఏకువనే బ్రహ్మ ముహూర్తంలో ఠంచనుగా ఏడింటికే నిద్ర లేవాలి!
# రోజూ జాగింగు కెళ్లాలి, వీలైతే మినిమమ్ నాలుగు పలకలు ట్రై చేయాలి!!
# ఇకపై వారంలో కనీసం ఒక్కరోజన్నా ఆఫీసు పంచ్..  టైముకే కొట్టాలి!
# ‘డే ప్లాన్’ అంటూ ఒహటుండాలి! దాన్ని రాత్రంతా మేల్కొని రివ్యూ చేయాలి!
# వారానికి నాల్గు సిన్మాలకు మించి చూడరాదు. ఆరునూరైనా ఏడాదికో పుస్తకం చదివి తీరాల్సిందే!
# డెయిలీ డైరీ రాయాలి! అన్నీ నిజాలే రాయాలి! అబద్ధాలు అస్సలు రాయరాదు!!

ఛస్, వెధవ జీవితం! 
భూమి పుట్టినప్పట్నుంచీ ప్రతోడూ ఇవే పాత చింతకాయ పచ్చడి నిర్ణయాలు తీసుకోవడం...
అటూఇటూగా ఓ వారం రోజులు పల్టీలు కొడుతూ ప్రయత్నించి, వాటికి పాతరేసి, మళ్లా మరుసటేడాది ఘోరీ తవ్వి అవే నిర్ణయాల్ని కొత్తగా తీసుకోవడం... ఓహో... బాగుంది వరస! చూల్లేక చస్తున్నామిక్కడ. ఏదైనా కొత్తగా చేయండి, బాబయ్యా!

ఓ గ్గాడ్! 
మళ్లీ తగలడ్డావా! 
వీడో పెద్ద ఫెవికాల్ అయిపోయాడే...
నీకిస్తానుండు... ఓ పవర్ ఫుల్ పంచింగు పలక్నామా!!

ఈ కొత్తేడాదిలో....
# రోజూ సిక్స్ ప్యాక్స్ సిగార్స్ ఉఫ్...మని ఊదేసేలా (గిరీశంలా) నన్ను నేను తీర్చిదిద్దుకోవలె!
# మా ప్రెస్ క్లబ్బులో చీపుగా లభించే విస్కీ, రమ్ము, జిన్, వైన్ వగైరా ఇకపై రోజూ తాగేలా సిద్ధమవ్వవలె!
# అర్జంటుగా బైక్ నేర్చుకుని, ఈ ఏడాదైనా చిత్రవిచిత్ర బైక్ విన్యాసాలతో కనీసం గిన్నీసన్నా ఎక్కవలె!

ఓల్డే... 
ఓల్డే... 
హల్లో బాస్! 
నువ్వేం రాస్తున్నావో / మాటాడుతున్నావో, కనీసం నీకన్నా అర్థమవుతోందా?
నీకంత దృశ్యం లేదు గానీ... ఏదన్నా జరిగే విషయాలు చెప్పబ్బా!

వీడికి 
నేను బాగుపట్టమూ ఇష్టం లేదు. 
అలాగని చెడిపోవడమూ ఇష్టం లేదూ. 
ఎట్టా చచ్చేదిరా భగమంతుడా. సరే... 

ఈ కొత్తేడాదిలో....
# బస్సులూ ,రైళ్లూ, ఇమానాలు అస్సలెక్కను!
# హాస్పిటల్లో చచ్చినా సరే అడ్మిట్ అవను!!
# నాకు పెళ్లై పిల్లలు పుట్టాక గవర్మెంటు బళ్లు, కాలేజీల్లో వాళ్లను కేజీ నుండి పీజీ దాకా ఫీజుల్లేకుండా చదివిస్తా!

ఓర్నీ బండబడా!
నీ అసాధ్యం తగలడా!
ఏం మాట్టాడుతున్నావయ్యా!
ఇంకొన్ని ఇట్టాంటి మాటలు వింటే నేను తిరిగిరాని లోకాలకో, కోమాలోకో ఎళ్లిపోతానేమో. అమంగళం ప్రతిహతమగుగాక! మనుషులు ఇట్టాంటి నిర్ణయాలు కూడా తీస్కొంటారా, నా నాయనే? నా తండ్రే! 

ఒరేయ్...!
అర్థం పర్థం లేకుండా వాగే అంతరాత్మా!
ఊరకే నోట్లో నరం లేకుండా , మెడపై మెదడు లేకుండా వాగడం కాదు...
నీవు నిజంగా నా అంతరాత్మవే అయితే...
నీకే గనక ఓ బుర్ర ఉంటే, అందులో బూడిద పదార్థం (గ్రే మేటర్) అనేదే ఉంటే...
ఓ నిర్ణయాల చిట్టా చెప్పవోయ్... చూద్దాం.
ఆఆ......... !

ఓయ్...
ఊర్కే తెగ ఇదైపోయి..
ఉట్టినే ఆవేశపడిపోమాక...
బీపీ పెరిగి బుర్రలో నరాలు చిట్లిపోగలవ్ జాగర్త..
సరే, నీ ఛాలెంజీని స్వీకరించి చెబుతున్నా...
వినుకో... రాజా!

ఈ కొత్తేడాదిలో...
# ఆ దిక్కు మాలిన ఫేస్ బుక్కు మూసేయాలబ్బా!
# ఆ పనికి మాలిన ప్లస్సుల జోలికి అస్సలు పోరాదబ్బా!
# అస్తమానూ ఆ బ్లాగుల్లో పడి ఊరేగడం అర్జంటుగా బందు చేయాలబ్బా!!


ఉరేయ్... 
ఉరేయ్...
ఉరేయ్...
ఆపరా....
నీ నాలుక పడిపోనూ. 
నీ గుండె కాయ ఆగిపోనూ..
నీ తలకాయ బద్దలవనూ.... 
అవేం ముదనష్టపు మాటలోయ్... 
కళ్లు పేలిపోతాయ్. పళ్లు రాలిపోతాయ్. గోళ్లు సాగిపోతాయ్. 

ఓహో...
నువ్వేగా ...
కాలరెగరేసి సవాళ్లు విసిరావ్...
నిన్ను ట్విట్టర్లో పెట్టి పిచ్చిపిచ్చిగా ట్వీట్ చేసి చంపేస్తానేమనుకున్నావో... ఆయ్.
అంతరాత్మలతో అణిగి మణిగి ఉండాలబ్బా... నువ్వన్నా చెప్పు సిద్ధప్పా!

అయ్యా...!
అంతరాత్మగారూ...!
బుద్ధొచ్చింది... ఇకపై అంతరాత్మలతో ఆలింగనాలే తప్ప అంతర్మథనాలు అస్సలు చేయను!
సివరాఖరగా... ఒకే ఒక్క నిర్ణయం తీసుకుని సెలవు తీసుకుంటా....

ఈ కొత్తేడాదిలో...
#  అస్సలు ఎలాంటి కొత్త నిర్ణయాలూ తీసుకోరాదని నిర్ణయించుకున్నా!

ఏయ్ స్టడీ....
ఏవైంది బాబయ్యా....
హర్ట్ అయ్యావా.... 
పోెన్లే... ఇక వేధించను.
అవునూ.. 
ఇది కొత్త నిర్ణయమా?
ఇదో..... చెత్త నిర్ణయం !! 
ఛీ... వ్యాక్... నాకు నచ్చలే. 

నాకు నచ్చింది...
చెత్త నిర్ణయమైనా...
ఇదే నా ‘కొత్త నిర్ణయం’!
ఈ జీవితానికి ఇదే నిర్ణయం!
ఇంతే సంగతులు. చిత్త గించవలెను!!

ఆగండాగండి....

వన్ మినిట్... మరచిపోయా...

అందరికీ కొత్త సంవత్సర శుభాకాంక్షలు
కొత్త వసంతంలో మీరు తలపెట్టినవన్నీ సాకారం కావాలని మనసారా కాంక్షిస్తూ...

సెలవ్... మరి!!


Tuesday, 19 November 2013

కొత్తా దేవుడండీ!

ఫస్ట్ షాట్ (క్రికెట్ లాంగ్వేజీలో):
ప్రకృతిలో... గాలి మరియు వెలుతురు!
దేవలోకంలో... కామధేనువు మరియు అక్షయపాత్ర!
మన మధ్యలో... గూగుల్ మరియు సచిన్!
మ్యాథ్స్ లో ఇన్ఫినిటీ (ఇన్ ఫైనైట్) అనే ఓ పదం ఉంటుంది. అనంతమని అర్థమట! పైన చెప్పుకున్న గాలి-వెలుతురు; కామధేనువు-అక్షయపాత్ర; గూగుల్-సచిన్... ఈ ఆరింటికీ ఆ పదం అతికినట్టు సరిపోతుందేమో. హైట్, విడ్త్, డెప్త్ త్రీ డైైమెన్షనల్ గా ఏ డైరెక్షన్లో వెళ్లినా అవి అనంతగానే కనిపిస్తా(రు)యి. వీటి(వీరి)ని వాడుకున్నోళ్లకు వాడుకున్నంత మహదేవ అనుకోవచ్చు ఒక్కమాటలో. మన సచిన్ కూడా అట్టాంటి గొప్పోడే. ఎంత మంది రాసినా తరగని విషయం ఉంటుంది సచిన్ టాపిక్కులో. గాడ్ వాలంటరీ రిటైర్మెంట్ తీసుకుంటున్న సందర్భంగా నా అభిమాన సచినుడికి నేనూ నా స్థాయిలో ఫేర్ వెల్ ఇద్దామనుకున్నా. రాయడమైతే మూడురోజుల క్రితమే రాశా. ఈనాడుకు ప్రయత్నిద్దామా? అమ్మో, వాళ్లిలాంటివి వేయరేమో? అని నాలో నేనే కిందామీదా పడి, హైకమాండులాగా ఏ డెసిషన్ తీసుకోలేక, చివరికి నా బ్లాగులోనే ఈ తీర్మానాన్ని ప్రవేశపెడదామని ఇవాళ తీర్మానించాను.

 
దేవలోకంలో అత్యవసర సమావేశం. యుద్ధప్రాతిపదికన ఏర్పాటైంది. పుష్పక విమానాలెక్కి ముల్లోకాల్లోని దేవగణమంతా ఆగమేఘాల మీద వేంచేశారు. మీటింగ్ తాలూకు అజెండా అర్థంకాక దేవుళ్లంతా ఒకరి చెవుల్ని మరొకరు అదేపనిగా కొరుక్కున్నారు. ఇంతలో కాకితో కబురందుకున్న గిరీశం శ్రీహరికోటలో హడావుడిగా రాకెట్టెక్కేసి కాంతివేగంతో ఇంద్రలోకంలో వాలిపోయాడు. రభస సద్దుమణిగింది. సభ మొదలైంది. 

*****

"ఏమోయ్ గిరీశం! భూమండలంలో నరులెల్లరూ కుశలమే కదా. అన్నట్టు, మీ భారతీయులు ఇటీవలే అంగారకుడిపై అరంగేట్రానికై ఒక అద్భుత యంత్ర శకలాన్ని పంపారట. సెభాష్! అందుకోండి... మీ దేవలోక శుభదీవెనలు. అంతా బానే ఉంది, కానీ మీ భారతీయులు ఉఠ్ఠి బడుద్దాయిలోయ్. మీ వాళ్ల తింగరితనం చూస్తే కొన్నిసార్లు తెగ నవ్వొచ్చేస్తుందంటే నీవు కోపం తెచ్చుకోరాదు మరి. మచ్చుకు.... కణికట్టు బాబాలకు బ్రహ్మరథం పట్టి అభాసుపాలైనా; గారడీ సన్నాసుల కట్టుకథలు నమ్మి మందిరాల్ని మట్టిపాలు చేసుకున్నా; తళుకు బెళుకుల సినీతారలకు గుడులు కట్టి శఠగోపం పెట్టించుకున్నా; నయా పైసకు పనికిరాని నేతల్ని నెత్తిన పెట్టుకు పూజించినా... అబ్బబ్బబ్బా, ఏం చేసినా అది మీ వాళ్లకే చెల్లిందోయ్. మీ వాళ్లు... అబ్బో మహానుభావులోయ్. చూస్తోంటే, ఈమధ్య ఇంకో కొత్త దేవుణ్ణి పుట్టించినట్టున్నారు. దేశమంతా అతగాడి నామస్మరణమేనట. ఒక ఆటగాడికి అంత అందలమా? అవసరమంటావా? మానవమాత్రుల చేష్టలు కడు విచిత్రం సుమీ!"

"దేవేంద్రా! నా గెస్ మిస్ కాలేదండోయ్. మా ఢిల్లీ హైకమాండులాగా, దేవలోకంలో వార్ రూమ్ మీటింగ్ అనగానే బుర్రలో ఠకీమని జీరో బల్బు వెలిగి విషయం కొంతమేరకు అర్థమైంది. సో, ఇది దేవలోకపు అధిష్టానానికి తలెత్తిన తలనొప్పి అన్నమాట. భలే. భూలోకపు క్రికెట్ దేవుడి సెగ ఇంద్రలోకంలో కలకలం సృష్టిస్తోందన్నమాట. భేష్. ఎంత కమ్మటి కబురో. వీనుల విందుగా ఉందంటే నమ్మండి. అయినా, నాకో విషయం అర్థం కాలేదు. అందులో విచిత్రమేముంది, దేవరా?!  మార్పు అనివార్యం కదా. ఇంకా ఎంతకాలమని కాలం చెల్లిన మీ ముల్లోకాల దేవదేవతల్నే బల్లిలా పట్టుకు వేలాడమంటారు? మీరంతా బాగా బోర్ కొట్టేశారు. ఇక చాలు. మీ పెత్తందారీతనం ఇంకానా, ఇకపె చెల్లదు. మా బానిసత్వం ఇంకానా, ఇకపై ఉండదు. మాకంటూ ప్రత్యేకమైన ఆశలుంటాయి. అభిమతాలుంటాయి. మనోభావాలుంటాయి. సవాలక్ష ఉంటాయి. ఆ మాటకొస్తే మా దేవుళ్లను మేమేం సృష్టించుకుంటాం. కోపమొస్తే మళ్లీ మార్చేసుకుంటాం. క్వశ్చన్లతో కొర్రీలు వేయడానికి అసలు మీరెవరు? మానవజాతిలో దేవుళ్లు అవతరించకూడదని ఎక్కడైనా రాసి పెట్టారా, యేం? లేక మానవోత్తములు మీకు పోటీకొస్తారని భయమా? మేమంటే మీకెందుకింత కుళ్లు, కుతంత్రం, సందేహం, భయం, వగైరా వగైరా?"

"హతవిధీ! ఏమిటీ కర్ణ కఠోరమైన నిందారోపణలు? ఔరా! ఇది మరింత చిత్రముగా నున్నదే. నే పలికిన రెండంటే రెండు మాటల్ని పట్టుకు రంధ్రాన్వేషణ, చిత్రవధ, నానా భీభత్సం చేసి... ఇన్నేసి ద్వంద్వర్థాలు, అన్నేసి నిగూఢార్థాలు సృష్టిస్తావా? నీవు మా కలహభోజనుడు నారదుణ్ని మించిన మాటల మరాఠీవి, జగడాల మారివి, మహా తుంటరివోయ్, గిరీశం! అయిననూ, భూమండలం నుండి మాకు అందిన సంకేతాల (కేసీఆర్ సిగ్నల్సుకు వీటికి ఎలాంటి సంబంధం లేదు) ప్రకారం అతగాడు వఠ్ఠి అటగాడే కదా! అతడేమైనా అన్యాయాన్ని దునుమాడాడా? అధర్మాన్ని తెగనరికాడా? పోనీ, జాతి యావత్తూ హర్షించేలా సురాజ్యపాలనేమైనా అందించాడా? అసలేం చేశాడని, అతగాడికి దైవగుణాన్ని ఆపాదిస్తున్నారోయ్? మొదట, మీ మానవులంతా ఆటగాణ్ణి ఆటగాడిగా గౌరవించడం నేర్చుకోండి. మీ మూర్ఖత్వంతో అతగాడి ఖ్యాతినీ, మీ తెలివి తేటల్నీ దిగజార్చుకోకండి. అలాగే మా దేవలోకపు పరువు ప్రతిష్ఠల్నీ మంట గలపకండీ."

"భళా, దేవదేవా! మీ తర్కం అదరహో! మీరు లక్ష చెప్పండి. మా లాజిక్కులు మాకున్నాయిలెండి. అన్నట్టు, మా భారతావనిలో దేవుళ్లకేమన్నా కొదవా? 33 కోట్లకు పైమాటే. అలాగే నేతలూ తక్కువేం లేరు. కానీ ఏం లాభం? దేవుళ్ల పేరు చెప్పుకుని ప్రజలంతా ఎవరికి వాళ్లు సంకుచితం అయిపోయారు. అలా కుంచించుకుపోయిన ప్రజల్నీ రాజకీయ నేతలేమో మరింత విభజించి తమ పబ్బం గడుపుకుంటున్నారు. మీ గొప్ప దేవుళ్ల, మా ఘనమైన నాయకుల పరిస్థితే ఇలా ఉంటే, ఇంకెవరు అన్యాయాన్ని దునుమాడేది? అధర్మాన్ని తెగనరికేది? సుపరిపాలనను అందించేది? కులాలుగా, మతాలుగా, ప్రాంతాలుగా, భాషలుగా, నానా రకాలుగా విడిపోయిన శతకోటి ప్రజానీకాన్ని తన క్రీడాపాటవంతో ఒక్కతాటిపైకి తెచ్చి సెక్యులరిజానికి కొత్త భాష్యం చెప్పినవాడు గొప్పవాడు కాదా? అవినీతి, అక్రమార్జన, ఆశ్రిత పక్షపాతం లాంటి ఊడలు దిగిన దిక్కుమాలిన వ్యవస్థలో నీటైన ఆటతో, నిఖార్సైన వ్యక్తిత్వంతో జనం మనస్సు గెలిచిన వాడు మహనీయుడు కాదా? అంతటి మేటి ఆటగాణ్ని అందలమెక్కిస్తే మీకెందుకంత ఆందోళన? అక్కున చేర్చుకుంటే మీకెందుకంత అక్కసు?"

"యముండ! చాలించు, నీ అధిక ప్రసంగం!  ఏమిటోయ్ అతగాడి గొప్పతనం? అంతా మీ బడాయి కాకపోతే!  మా నరకలోకపు నివేదికల ప్రకారం అతగాడొకసారి విదేశీయుడెవడో బహుమతిగా ఇచ్చిన ఫెరారీ కారుకు దిగుమతి సుంకం ఎగవేశాడనిన్నీ; ముంబయి లాబీయింగ్ సాయంతో భారత క్రికెట్టును ఏళ్ల తరబడిగా భేతాళుడిలా వదలకుండా పట్టుకువేలాడనిన్నీ; అలాగే, జెంటిల్మెన్ క్రీడకు పట్టిన చీడలాంటి బెట్టింగుకు వ్యతిరేకంగా సైతం ఏనాడూ నోరు విప్పిన పాపాన పోలేదనిన్నీ... అపవాదులూ, ఆరోపణలూ ఇలా బోల్డున్నాయి. ఆ మాత్రం దానికి అతగాడికి భారతరత్న బిరుదులూ, దేవుడని సత్కారాలూ? అబ్బో, మీ నీచ మానవుల వరస బహు బాగుందోయ్."

"భళారే, యమధర్మరాజా! శాంతించండి! అవనసరంగా బీపీ పెంచుకోకండి. మీరిలా గుడ్డు మీద ఈకలు పీకడం కడు విడ్డూరంగా ఉంది సుమీ. సరే, మీ లాజిక్కు ప్రకారమే, మీ ముల్లోకాల్ని గాలించి, ఏ మచ్చా లేనటువంటి, సర్వం సుగుణాలే కల్గిన సత్య సంధుణ్ణి ఒక్కడంటే ఒక్కణ్ని చూపించండి చూద్దాం. ఏదో చంద్రునికో నూలుపోగులా, నాలుగు మరకలు (మరక మంచిదేనా?) ఉన్నాయని, మీరిలా బూతద్దంలో చూసి మా దేవుణ్ని ఆడిపోసుకోవడం ఆశ్చర్యంగా ఉంది సుమా! పోనీ, ఓ పని చేద్దాం, యమరాజా! మీరు ఎంతకాలమని ఆ బూజు పట్టిన సింహాసనాల్ని అట్టి పెట్టుకు కూచుంటారు? కూసంత కొత్తదనం, వెరైటీ కోసం మీ ముల్లోకాల్నీ, మా భూలోకాన్ని కలగలపి కొత్త దేవుడి కోసం సరికొత్తగా ఓసారి ఓటింగు పెడదాం! ఆటగాడే మా అభ్యర్థి. గెలిచిన వాడే, గొప్ప దేవుడు!! ఛాలెంజీకి సిద్ధమేనా?"

*****

గిరీశం విసిరిన సవాల్ దేవలోకంలో చిన్నపాటి కల్లోలం సృష్టించింది. దేవగణమంతా మరోసారి తీరిగ్గా గుసగుసమంటూ చెవులు తెగ కొరికేసుకున్నారు. ఎందుకొచ్చిన గొడవని బతుకు జీవుడా అంటూ యముడు చల్లగా జారుకున్నాడు. కొత్త జగడానికి తెరలేవడంతో కడు సంతుష్టుడైన నారదుడు లోలోపల దేవేంద్రుడి తిక్క కుదిరిందని మహదానందభరితుడయ్యాడు. దేవేంద్రుడు ఖంగుతిని, బిక్కమొగమేసి, ఏం చేయాలో పాలుపోక, పరిస్థితి విషమించి చేయి దాటుతోందని గుర్తించి, సభను అర్ధారంతరంగా వాయిదా వేసి, సెల్ఫ్ వాకౌట్ చేసుకుని, ఎవరికి చెప్పా పెట్టకుండా నిష్క్రమించాడు. గిరీశం అక్కడే సింహాసనం మీద కూచుని చిద్విలాసంతో చుట్ట ముట్టించి రింగులు వదలడం మొదలెట్టాడు. భశుం!!!

[లాస్ట్ బాల్: క్రికెట్ దేవుడిపై యముడు, దేవేంద్రుడు చేసిన ఆరోపణలకూ, నాకూ ఏ విధమైన సంబంధమూ లేదు. అసలు దేవుళ్లంటేనే నాకు తగని మంట. నేను సైతం వారి వ్యాఖ్యలను స్వరంలో శృతి కొద్దీ, ఒంట్లో బలం కొద్దీ తీవ్రంగా ఖండిస్తున్నా. సచిన్ నిజంగానే క్రికెట్ దేవుడు. సచిన్ గొప్ప వైరస్ లాంటివాడు (పోలిక బాలేదా, ఈసారికి సర్దుకుందాం). అతగాడి వల్లే నేను క్రికెట్ ఫీవర్ అనబడే అంటువ్యాధికి గురయ్యా. దీనికి చికిత్స లేదట. జీవితాంతం ఇలా బాధపడాల్సిందే. తప్పదు మరి. ఇక, ఈ రెండు దశాబ్దాల్లో... సచిన్ క్రీజులో ఉన్నంతసేపూ నా బీపీ ఎప్పుడూ 140పైనే ఉండేది, హార్టుబీటు 200 మీద కొట్టుకునేది. ఆరోగ్యపరంగా ఇంత నష్టం జరిగినా సచినుడిని ఆరాధించడం మాత్రం నేనెప్పుడూ మానలేదు. చివరకు, టెండూల్కరుకి భారతరత్న ఏంట్రా, జోక్ కాకపోతే, అని క్లోజు ఫ్రెండ్సు కూడా నానా మాటలు ఆడిపోసుకున్నారు, కేవలం నన్ను ఏడిపించాలని. బ్యాటుచ్చుకు కొఠేద్దామంటే, వాళ్లేమో షోయబ్ అక్తర్ లాగా నాకంటే బలంగా ఉంటారు. అందుకే పోన్లే అని వదిలేశా. ఏం చేయాలో తెలీక ఈ పోస్టు రాశా. ఎందుకొచ్చిన గొడవ అని, నా ఫ్రెండ్సు మనోభావాలు దెబ్బతినకుండా, వాళ్ల వెర్షన్ కూడా ఇందులో జతచేశా. నిజ్జంగానే సచిన్ అంటే నాకు బోల్డంత ఇష్టం, ఆయ్. దేవుడి మీదొట్టు! నమ్మాలి మరి :-)]

Tuesday, 24 September 2013

భలే మంచి రోజు!!

యువనేతకు బెయిల్ మంజూరు!
సోమవారం ఇదే శిఖర వార్త!
కాదు కాదు, అదొక వైరస్ వార్త!
ఈ వార్తా వైరస్ సృష్టించిన కల్లోలం ముందు మొత్తం వైరస్ జాతంతా సిగ్గుతో తలదించుకుంది!
మొదట తెలుగు మీడియా కోడై కూసింది!
ఆపై జాతీయ మీడియా జోరీగై జనం చెవుల్లో చిల్లులు పెట్టింది !!
ఆపై ప్రపంచ మీడియా.. ఎలా స్పందించిందో వీక్షించలేకపోయినందుకు రాత్రంతా నిద్ర పట్టలేదు!!
ఆమధ్య ఉట్టి పుణ్యానికే ప్రపంచాన్ని గగ్గోలు పెట్టించిన ఎయిడ్స్ మహమ్మారికి మందు కనిపెట్టేశానని ఎవడన్నా ప్రకటించినా సరే, ఈ లెవెల్లో మీడియా స్పందిస్తుందో, లేదో? నాకైతే డౌటే! రాష్ట్ర ఆశాజ్యోతి యువనేత విషయంలో మీడియా నిష్పక్షపాత విశృంఖల విలయతాండవ వైఖరి చూసి ముచ్చటేసింది. మీడియా సృష్టించిన 24 గంటల దావానల వైరస్ వార్తా స్రవంతిలో మొదట హైదరాబాదు, పిమ్మట రాష్ట్రమ్మొత్తం, తదుపరి దేశం యావత్తూ  తడిసి ముద్దైపోయి, తరించిపోయింది. పాపం, ప్రజలకే ఈ వార్తను చూసి సంబురాలు జరుపుకోవాలా? లేక ముక్కున వేలేసుకోవాలా? లేక బిక్కమొగమేస్కుని మిన్నకుండిపోవాలా? అసలేం చేయాలో అర్థం కాక సైలెంటుగా ఉండిపోయారు. జనం ఖర్మ కాకపోతే, అదేంటో, మీడియా ఎప్పుడూ ప్రజల భావోద్వేగాలకు పెను సవాళ్లను విసురుతుంటుంది. సర్లే, ఈ బెయిల్ విషయమై కవులు, కళాకారులు, పండితులు, ఆర్థికవేత్తలు, మేధావులు ఎలా స్పందిస్తారో చూసి, ఆ తర్వాత ఏదో ఒకటి చేద్దామని ప్రజలు డిసైడైపోయి జడత్వంలోకి జారుకున్నారు. ఈలోగా ఏం జరిగిందంటే.... 


‘‘ఇదొక శుభదినం.
రాష్ట్ర చరిత్రలోనే, కాదు కాదు, దేశ చరిత్రలో ఒక పర్వదినం.
మన యువనేత రాజకీయాలకే తలమానికమై నిలిచాడు. కశ్మీర్ నుండి కన్యాకుమారి దాకా; అస్సాం నుండి గుజరాత్ దాకా ఎవ్వడూ సాధించలేని ఘనతను మనవాడు సాధించాడు. రికార్డులన్నీ మన యువనేతవే. ఆస్తులు కూడబెట్టడంలో ఎవరెస్ట్ శిఖరమంత ఎత్తుకు ఎదిగిపోయాడు. కారాగారవాసంలో సైతం కొత్త పోకడలు సృష్టించాడు. పట్టువదలని విక్రమార్కుడిలా బెయిల్ సాధించాడు. కొమ్ములు తిరిగిన హైకమాండునే ప్రసన్నం చేసుకున్నాడు. ఇంత జరిగినా ఏమాత్రం ఆదరణ తగ్గకుండా మ్యాజిక్ చేస్తున్నాడు. భేష్!  ఇకపై నేతలెవ్వరూ అవినీతికి, అక్రమార్జనకు పాల్పడేందుకు ఏమాత్రం మొహమాట పడక్కర్లేదు. జైళ్లకెళ్లేందుకు అస్సలు సిగ్గు పడక్కర్లేదు. బెయిల్ దక్కదేమో అన్న బెంగను ఇహ తుంగలో తొక్కవచ్చు. ఇకపై అన్నింటికీ, మనందరికీ యువనేతే మార్గదర్శి!! పదండి ముందుకు, పదండి తోసుకు, పోదాం పోదాం (అ)రాజకీయాల్ని వెలగబెట్టేందుకు. ప్రజాధనం కొల్లగొట్టేందుకు... ’’ అంటూ చెంచల్ గూడ జైలు ముందు ఓ మీటింగు పెట్టేసి మాటల తూటాలతో మైకును విరగ్గొడుతున్నాడు ఓ గల్లీ లెవెల్ లీడర్... మిగతా గల్లీ లెవెల్ అమెచ్యూర్ లీడర్లనుద్దేశించి!

‘‘ఇక ప్రజలంతా నిశ్చింతగా ఉండొచ్చు. గుండె మీద చేయేసుకుని నిద్రపోవచ్చు. జన గర్జనలు అక్కర్లేదు. సాగర ఘోషలు అవసరం లేదు. మిలియన్ మార్చులు చేయాల్సిన పనిలేదు. ఉద్యోగులు ముష్టియుద్ధాలు చేసుకోనక్కర్లేదు. యువకులు ఆత్మహత్యలు పాల్పడనక్కర్లేదు. దుష్టచతుష్టయం హైకమాండు బారిన పడి రాష్ట్రం రెండుగా విడిపోతుందా లేక మూడు ముక్కలైపోతుందా అన్న ఆందోళనలు అసలే అక్కర్లేదు. ఏది ఏమైనా, ఏది ఏమీ కాకపోయినా, తెలుగుజాతిని భుజం తట్టి, వెన్ను చరచి, ఆలింగనం చేసుకుని, ఓదార్చి, సాంత్వన చేకూర్చడానికి యువనేత జైలు గోడల్ని బద్ధలు కొట్టుకుని మళ్లీ మనమధ్యకు వచ్చేశాడు. ఇక భయం ఎంతమాత్రం అవసరం లేదు. వచ్చేశాయ్ వచ్చేశాయ్, జగన్మాథ జగన్నాథ, జగన్ నాథుడి రథ చక్రాల్... ’’ అంటూ తెలుగుజాతి ఆత్మశాంతి సభలో అవిరళంగా ఓదార్పు వచనాలు పలుకుతున్నాడు ఓ ప్రవక్త. 

‘‘ఈ రోజు... భలే మంచిరోజు. యావద్భారతానికి అభయహస్తం లభించిన రోజు. ఇకపై ఉల్లి ధర గురించి లొల్లి చేయాల్సిన పనిలేదు. పాతాళానికి పడిపోయిన రూపాయి బూస్ట్ తాగి రివర్స్ బంగీ జంప్ చేసి ఆకాశానికి ఎగురుతుంది. స్టాక్ మార్కెట్లో ఇక మీదట రోజూ బుల్ రన్ కొనసాగుతుంది. ఐసీయులో స్ట్రెచర్ మీదున్న దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థ ఇక నిషేధిత స్టెరాయిడ్స్ తీసుకున్న రన్నర్ లా దూసుకుపోతుంది. వ్యాపారం కోసం, పెట్టుబడుల కోసం ఇకపై అమెరికోడి ముందు బాంచన్ కాల్మొక్త అని వెంపర్లాడిన అవసరం లేదు. జాతి యావత్తూ ఇకపై సుభిక్షంగా ఉంటుంది. యువనేత పునరాగమనంతో గత ఏడాదికాలంగా త్రిశంకుస్వర్గంలో, చీకట్లో మగ్గిపోయిన అపార ధనరాశులు ఇకపై నిప్పులు చిమ్ముకుంటూ బయటకొచ్చి పెట్టుబడులుగా ప్రవహించి అటు వ్యవసాయాన్ని, ఇటు పారిశ్రామిక రంగాన్ని కొత్తపుంతలు తొక్కించి జాతిని సుభిక్షం చేస్తాయని నేను ప్రగాఢంగా విశ్వసిస్తున్నాను. ఉందిలే మంచికాలం ముందుముందునా... అందరూ సుఖపడాలి నంద నందనా...  ’’ అంటూ ఢిల్లీలోని వార్ రూమ్ అధిష్ఠాన సమావేశంలో మౌనవ్రతాన్ని వీడిన మన్మోహన్ సింగు మాంచి మెలోడి పాడుకుంటూ మెడిటేషన్ లోకి వెళ్లిపోయాడు. 


మళ్లీ మీడియా విశ్వరూప సందర్శనానికొద్దాం. మర్నాడు రాజధానిలో అంగుళమంగుళం కెమెరాల మోహరింపులు జరిగిపోయాయి. గల్లీగల్లీ చివర ఓ రిపోర్టరు నిరంతర వార్తా స్రవంతిని అందజేస్తున్నాడు. చెంచల్ గూడ దగ్గర మీడియా తొక్కిసలాట... మునుపటి తొక్కిసలాటల రికార్డుల్ని బద్ధలుకొట్టింది. టీవీల్లో స్టూడియాల్లో పండితుల, మేధావుల అపూర్వమైన, అద్భుతమైన చర్చోపచర్చలు నిరంతరాయంగా కొనసా...గుతూ ఉన్నాయి. ఇప్పటిదాకా ఇంత జరిగినా, జరుగుతున్నా... యువనేత బెయిల్ విషయమై ఇంకా ఎలాంటి భావోద్వేగంతో స్పందించాలో తెలీక జనం తికమకపడుతూనే, గందరగోళపడుతూనే ఉన్నారు. పాపం... జగన్ కష్టాలు, ఇప్పడు జనానికొచ్చినట్టున్నాయ్! హతవిధీ!!