Showing posts with label ఈనాడు ఎడిట్ పేజీ. Show all posts
Showing posts with label ఈనాడు ఎడిట్ పేజీ. Show all posts

Friday, 3 October 2014

మరక మంచిదే!

(Plz read lighter vein satire in today's EENADU edit page regarding Swachcha Bharat, thank you)


మరక మంచిదే అన్నది యూపీఏ అధికారిక నినాదం! అవును మరి, వారిదొక మహా మురికి చరిత్ర, పైగా ఎవరి మురికి వారికి మహదానందమాయె! ఇక, మురికిని ఉతికారేస్తానంటాడు మోడీభాయ్. అవునవును, ఉతకడంలో ఉన్న కిక్కే వేరు. మొన్న జపాన్ పర్యటనలో అక్కడి శుచీ శుభ్రతకు అచ్చెరువొందిన ఛాయివాలా ఇండియాకొచ్చాక దేశానికి పట్టిన మురికిని కడిగి పారేయాలని బలమైన కంకణం ఒకటి కట్టుకు తిరుగుతున్నారు. దీంతో ఢిల్లీలో జంతర్ మంతర్ వద్ద స్వచ్ఛ భారత్ పేరిట శంఖారావం చేసి, ఓ సభ పెట్టి, అన్నీ పార్టీల అధినేతలను హాజరు కమ్మని కబురెట్టాడు.  

పదవి లేక, పెళ్లి అవక కొంతకాలంగా శంకరగిరి మాన్యాల్లో షటిల్ బ్యాడ్మింటన్ ఆడుకుంటున్న శ్రీమాన్ రాహుల్ బాబు వెంటనే రాజమాత పాదధూళిని నెత్తిన ఆశీర్వాదంగా చల్లుకుని, మాసిన చొక్కా వేసుకుని, నెరసిన గెడ్డంతో హాజరయ్యారు. ఇహ తాట తీస్తా, తుక్కు రేపుతాఅని హస్తినలో హల్ చల్ చేసి, తీరా ష్.. గప్  చుప్ అయిపోయిన క్రేజీవాలా చిరిగిన టోపీ, విరిగిన చీపురు చేత పట్టుకుని, మఫ్లర్ కనిపించకపోవడంతో చెవుల్లో దూది పెట్టుకుని వేంచేశారు. వంగదేశంలో లంగరెత్తి, తెరచాప ఎగరేసి పేరిణీ తాండవం చేస్తున్న దీదీ నారచీరలో ముతక సంచి ఒకటి భుజాన వేలాడేసుకుని కాషాయం పార్టీపై కారాలు మిరియాలు నూరుతూ చక్కా వచ్చేశారు. స్మార్టు పాలనపై కసరత్తు కోసం సింగపూర్ వెళ్తూండగా మార్గమధ్యంలో ఫోన్ రావడంతో విమానాన్ని ఢిల్లీకి మళ్లించి బాబు కూడా సభా స్థలికి చేరుకున్నారు. ఫాంహౌజులో లాభసాటి పూలసాగులో రెక్కలు ముక్కలు చేసుకుంటున్న గులాబీ దళపతి కూడా నిజాం కాలంనాటి ఓ కారేసుకుని రయ్ మని వాలిపోయారు. ఎన్నికల తర్వాత అస్సలు పనీపాడూ లేక ఇడుపులపాయలో గోళ్లు గిళ్లుకుంటూ సొంత ఓదార్పు చేసుకుంటున్న యువనేత కూడా కుయ్..కుయ్...మని శబ్దం చేసే అంబులెన్స్ వేసుకుని వచ్చేశారు. సభ మొదలైంది. మోడీ గళం విప్పాడు. 

మిత్రులారా! నేడెంతో సుదినం. ఇక ముందున్నదంతా మంచికాలమే. సబ్ కే లియే, మై అచ్ఛే దిన్ లావుంగా. ఇంట గెలిచి రచ్చ గెలవాలన్నది బూజు పట్టిన పాలసీ. విదేశాల్లో విజయవిహారం చేసి స్వదేశంలో మంగళయానం చేయాలన్నది నా పాలసీ.

మోడీ మహాశయా! మీ ఊకదంపుడేంటి? ఆ సుదీర్ఘ ఉపోద్ఘాతాలేంటి? నేను భూటాన్ వెళ్లాను, బాకా ఊదాను. బ్రెజిల్ వెళ్లాను, సాంబా నృత్యం చేశాను. జపాన్ వెళ్లాను, డప్పూ డోలూ వాయించాను... ఇట్టాంటి పోచికోలు కబుర్లన్నీ మీరు ట్విట్టర్లో తీరిగ్గా రాసుకోండి. మాకెందుకండీ మీ స్వోత్కర్ష. అసలీ సభ ఎందుకు ఏర్పాటు చేశారో కాస్త తొందరగా సెలవియ్యండి. ఎక్కువసేపు జనాల మధ్య ఉండవద్దబ్బాయీ, నీవసలే తింగరోడివి, తిక్కతిక్కగా ఏదేదో వాగేసి, మీడియాకి అడ్డంగా దొరికిపోతావని మా అమ్మా, చెల్లీ అదేపనిగా హెచ్చరిక చెప్పి మరీ నన్నిక్కడకు సాగనంపార’’ని నిద్రమత్తులో నిజం వాగేసి నాలిక్కరుచుకున్నాడు రాహుల్ బాబు. 

హతవిధీ! బేటా రాహుల్! నిన్ను మార్చడం అంతర్వాణిని పట్టుకువేళాడే మీ అమ్మకే కాదు, ఆ దేవదేవుడి తరం కూడా కాదయ్యా. సరే, అసలు విషయానికొస్తే, మీ పదేళ్ల పాలనలో దేశాన్ని కుక్కలు చింపిన విస్తరి చేసి వదిలేశారుగా. ఆ చెత్తాచెదారాన్నంతా ఊడ్చిపారేసేందుకు నేను నడుం బిగించాను. స్వచ్ఛ భారత్ సాధన కోసం మీరందరూ వారానికి రెండు గంటల చొప్పున, ఏడాదికి వంద గంటలు నాకోసం, దేశం కోసం కేటాయించాలని సవినయంగా మనవి చేసుకుంటున్నా’.   

మోడీభాయ్! ఏంటీ దారుణం? అన్నా పాయే, అవినీతి పాయె, ఆమ్ ఆద్మీ పాయె, చివరకు ఢిల్లీ కూడా చేజారిపాయె. ఇక మాకు మిగిలిందల్లా గల్లీ రోడ్లల్లో చెత్తా చెదారం ఊడ్చుకోవడమే. చీపురు పార్టీకి స్వత:సిద్ధంగా సంక్రమించిన ప్రాథమిక హక్కును కూడా పాశవికంగా కాలరాస్తారా అధ్యక్షా. నేను తీవ్రాతితీవ్రంగా హర్టయ్యా. సభ నుండి వాకౌట్ చేస్తున్నానని టోపీ తీసి నేలకేసి గిరాటు కొట్టి, చీపురు పట్టుకుని, ముక్కు చీదుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు ఝాడూవాలా.  

 మోడీ గారు! మీ శ్రమదానం కాన్సెప్టు నాకు పిచ్చిపిచ్చిగా నచ్చేసింది. చెప్పుకోకూడదు గానీ, ఈ కాన్సెప్టు నాదే. ఇంకా చెప్పాలంటే ఇట్టాంటి దుమ్మురేపే ఐడియాలు నా బుర్రలో కుప్పలుతెప్పలుగా కునుకుతీస్తూ పడున్నాయి. అమలుకు సమయం లేక పక్కనెట్టేశా. మీకు నాదో ఉచిత సలహా. ఈ రకంగా చీపుర్లు పట్టుకుని ఊడ్చుకుంటూ కూచుంటే మీకు, జనాలకు నడుంనొప్పి వస్తుందే తప్ప, పైసా ఫలితం ఉండదు. అందుకే మొత్తం ఈ ప్రాజెక్టునంతా సింగపూర్ కంపెనీలకు కాంట్రాక్టుకివ్వండి. వాళ్లు రెండునెలల్లో స్వచ్ఛ భారత్ ను మీ చేతుల్లో పెడతారు. మీకు ఓకే అయితే చెప్పండి, సింగపూర్ ప్రభుత్వంతో నేను మాట్లాడతానని చెప్పి, జై జన్మభూమి, జై సింగపూర్ అంటూ నినాదాలు చేస్తూ విమానమెక్కి బుల్లెట్టులా దూసుకుపోయారు బాబు. 

మోడీ దాదా! ఇప్పటిదాకా నాకు ఎరుపు మాత్రమే ఎలర్జీ అనుకునేదాన్ని. కానీ ఈమధ్య కాషాయం కూడా పడట్లేదెందుకో. నాది ఒకే ఒక్క డిమాండ్. మీరు అమిత్ భాయ్ తో మాటాడి, అతణ్ని మరో అయిదేళ్లపాటు బెంగాల్లో అడుగుపెట్టనివ్వనని హామీ ఇవ్వండి. మీకెవ్వరికీ పిసరంత శ్రమ లేకుండా కొడవలి పీకల మీద పెట్టిమరీ మా బెంగాల్ లెఫ్టిస్టులతో మొత్తం దేశాన్నంతా క్లీన్ చేయించే పూచీ నాదీఅంటూ గొప్ప వరం ఒకటి ప్రకటించి మాయమైపోయారు దీదీ.  

అయ్యా మోడీ గారూ! మహానేత ఎప్పుడూ చెబుతుండేవారు... పారిశుధ్యం పరిఢవిల్లిననాడే ప్రజలకు నిజమైన పండగ దినమని. ఆ మహానేత కలల్ని సాకారం చేయడానికి దిగివచ్చిన దేవుడు స్వామీ మీరు. అయితే, నాదొక చిన్న విన్నపం. శ్రీకృష్ణజన్మస్థానప్రాప్తి కలిగించననే ఒకే ఒక్క భరోసా ఇవ్వండి చాలు నాకు. మీ స్వచ్ఛ భారత్ కార్యక్రమ ఖర్చుల కోసం నా వేయిన్నొక్క స్విస్సు బ్యాంకు ఖాతాల్లో కొన్నింటిని త్యాగం చేస్తానని ఆవేశంగా ఎడమచేయిని గాల్లోకెత్తి, కుడిచేతి వేళ్లను ఫ్యాన్ రూపంలో గిరగిరా తిప్పుతూ పుదుచ్చితలైవిని ఓదార్చడానికి అరవదేశం వైపు సుడిగాలిలా వెళ్లిపోయారు. 

చూడండి, మోడీ బై! తెల్లదొరల తిక్క కుదర్చడానికి మా నిజాం నవాబు అప్పట్లోనే రోల్సు రాయిస్ కారుకి చీపుర్లు కట్టి వీధులు ఊడ్పించాడు. చెప్పాలంటే, అసలది దుమ్మురేపే ఐడియా అన్నట్టు. ఫాంహౌసులో పారిశుధ్యం ఇలా చేయబట్టే దిమ్మతిరిగే దిగుబడి సాధిస్తున్నాం. మీరు కూడా కారు-చీపురు సూత్రం అనుసరించండి. ఓ పక్క పారిశుధ్యం, మరోపక్క కడపులో చల్ల కదలకుండా కార్లో కూచుని ప్రచారం. అంతే. ఖేల్ ఖతమ్, దుకాణ్ బంద్. బేఫికర్అంటూ కార్చిచ్చులాంటి ఐడియా ఇచ్చేసి, కారు గుర్తుకే మీ ఓటు అంటూ కారేసుకుని షికారుకెళ్లిపోయారు.   

ఏమైంది? వీళ్లంతా ఏమైపోయారు? కాస్త కునుకు పడితే, కలలో ప్రధానమంత్రి అయిపోయినట్టు మంచి కల ఒకటి వచ్చింది మోడీ భాయ్. సరే మరి, నాకు నిద్రకు టైమైంది. వెళ్లొస్తాను. ఇంటివద్ద నా రాకకోసం అమ్మ ఆందోళన పడుతూ ఉంటుందని చెప్పి కళ్లద్దాలు తుడుచుకుంటూ, కాళ్లీడ్చుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు రాహుల్ బాబు.
ఛస్, వీళ్లను మార్చడం నా వల్ల కాదని చెప్పి అట్నుండి అటే విమానమెక్కి ఇంకో విదేశీ యాత్రకు వెళ్లిపోయారు మోడీ భాయ్. 


Monday, 1 September 2014

బకెట్ మే సవాల్!!

[ఐస్ బకెట్ ఛాలెంజి.. ఎబోలా వైరస్ కంటే ఫాస్ట్ గా ప్రపంచాన్ని చుట్టబెడుతున్న నేపథ్యంలో మన రాజకీయ నాయకులు ఇంకొన్ని ఛాలెంజెస్ విసిరితే ఎలా ఉంటుందో ఊహించి రాసిందే ఈ బకెట్ మే సవాల్. ఇవాళ ఈనాడు ఎడిటోరియల్ పేజీలో పబ్లిష్ అయిన సెటైర్ ఇది.]



తంతే బూరెల బుట్టలో పడ్డావని ఓ సామెత. పక్కోణ్ని తన్ని మనం బూరెల బుట్టలో పడ్డం గురించి ఎప్పుడైనా విన్నామా?! ఐస్ బకెట్ ఛాలెంజిని కనిపెట్టిన మహాశయుడు ఆ కోవకే చెందిన వ్యక్తే. దమ్ముంటే, బకెట్టు నిండా గడ్డకట్టిన చన్నీళ్లని మీ నెత్తిన పోసుకోండి? మీ వల్ల కాదంటే, తలమీద ఓ తడిగుడ్డ వేసుకుని వంద డాలర్లు సమర్పించుకోండి. ఇదీ సవాల్! బస్తీమే సవాళ్లన్నింటినీ తలదన్నే తాతలాంటి సవాల్ ఇది. ఈ తతంగం ఎందుకయ్యా అంటే, ఓ నరాల బలహీనత వ్యాధి సహాయార్థం అన్నది అసలు సిసలైన కొసరు విషయం. మీకు గుర్తుందా, మొన్నామధ్య ఆఫ్రికా ఖండాన్ని ఎబోలా వైరస్సేదో ఉఫ్..మని ఆఫ్రికాని ఊపేస్తోందని, మైకు మింగిన కోడిపుంజులా మీడియా గోలగోల పెట్టి ప్రపంచాన్ని వణికించేసింది కదా. ఈ బకెట్లో చెలరేగిన తుపాను దెబ్బకు పాపం, ఆ ఎబోలా వైరస్ సైతం బిక్కచచ్చిపోయి, తోకముడిచి తుర్రుమంది. ప్రస్తుతం నెత్తిన నీళ్లు గుమ్మరించుకునే ఈ సవాల్ యావత్ ప్రపంచాన్ని సునామీలా ముంచెత్తుతోంది. సుడిగాలిలా చుట్టబెట్టోస్తోంది. కుల, మత, ప్రాంత, భాష, జాతి, వర్గాలకతీతంగా ఐక్యతను సాధించి ప్రపంచ జనమంతా నేడు బకెట్ నీళ్లలో తడిసి తలమునకలవుతున్నారు. ఈ నేపథ్యంలో కొందరు ప్రముఖులు వినూత్నంగా ఎలాంటి ఛాలెంజీలు విసురుతున్నారో వారి మాటల్లో విందాం. 

ఒబామా: ప్రపంచ పెద్దన్న అమెరికా ఏం చేసినా అది లోకకళ్యాణం కోసమే. ఆనాడు హిరోషిమా, నాగసాకి మీద ఉత్తిపుణ్యానికే అణుబాంబులేసినా, దశాబ్దాల తరబడి సోవియట్ యూనియన్ మీద దుమ్మెత్తిపోసినా, నేడు గల్ఫ్ ప్రాంతాన్ని గప్ చుప్ గా తిమింగలంలా మింగేసినా... ఇలా మేమేం చేసినా అది ప్రపంచ శాంతి కోసమే సుమీ. నేడు ప్రపంచం ముందున్న అతి పెద్ద సవాల్ ఏంటో తెలుసా? పేదరికమో, ఆర్థిక మాంద్యమో, గ్లోబల్ వార్మింగో, వ్యాధుల విలయతాండవమో అని ఎవరన్నా అంటే పప్పులో కాలేసినట్టే. ఇవాళ మానవాళికి అతి పెద్ద శత్రువు రంగూరూపూ, తలాతోకా, స్థలకాలాలు ఇవేవీ లేని, తెలీని ఉగ్రవాద భూతం. టెర్రరిజం గుట్టు ఒక్క అమెరికాకే తెలుసు. అందుకే ఒక్కొక్క దేశాన్నీ ఎంచుకుని మరీ మా మరఫిరంగుల తూటాల వర్షంతో జడిపించి, దెయ్యం విడిపించి, స్వస్థత చేకూరుస్తామన్నమాట. ఆ రకంగా ఉగ్రవాదాన్ని భూగోళం నుండి తరిమి తరిమికొట్టాలన్నది మా బృహత్ ప్రయత్నం. అందుకోసం ప్రపంచానికి మేం విసురుతున్న సవాల్ పేరు ‘‘డ్రోన్ బకెట్ ఛాలెంజి’’

జయలలిత: నా దారి రహదారి. అడ్డొస్తే లాఠీలతో పంచె ఊడేలా కుళ్లబొడిచి సెల్లో పారేయిస్తా. అర్థం కాలేదా? అయితే నా దెబ్బకు మూలన పడి, మంచం పట్టిన ఆ నల్ల కళ్లజోడు మనిషిని అడగండి. కథంతా కూలంకషంగా చెబుతారు. ఇక అసలు విషయానికొద్దాం. అమెరికాకి యుద్ధం బ్రాండు. ఆంధ్రాకి ఆవకాయ బ్రాండు. బీహారుకి గడ్డీగాదం బ్రాండు. బెంగాలుకి రాయల్ టైగర్ బ్రాండు. కానీ తమిళనాడుకు మాత్రం నేనే బ్రాండు. అదే అమ్మ బ్రాండు. గుండు పిన్ను నుండి గ్లోబలైజేషను దాకా అన్నింటినీ అమ్మమయం చేయడమే నా తక్షణ కర్తవ్యం. తమిళనాట అమ్మ పేరును అరవానికి ప్రత్యామ్నాయంగా మార్చడమే నా జీవిత ధ్యేయం. ఆ నల్ల కళ్లజోడుకు నేను విసిరే సవాల్ పేరు ‘‘బ్రాండు బకెట్టు ఛాలెంజి’’.

రాహుల్: డ్యామిట్ కథ అడ్డం తిరిగింది. భవిష్యత్తులో నేను రాయబోయే నా ఆత్మకథ పుస్తకం పేరు అది. నానమ్మ, నాన్న అనుకోని రీతిలో బకెట్ తన్నేశాక ఈ పాడు రాజకీయాల్లోకి అస్సలు రాకూడదనుకున్నా, కానీ వచ్చేశా. ఎలాగూ వచ్చాం కదా కనీసం ప్రధాని అవుదామనుకున్నా, కానీ ఆ ప్రాప్తం లేకపోయింది. పోనీ పార్టీలోనైనా చక్రం తిప్పుదామనుకున్నా, కానీ ఏకంగా చెయ్యే విరిగింది. చేసేదేం లేక, చివరకు పెళ్లి చేసుకునైనా దేశాంతరం పట్టుకుని పోదామనుకున్నా, ఏవిటో అదీ కుదిరి చావలేదు. ఈ రకంగా నా హస్తవాసిలో చక్రాలు, శంకులూ అన్నీ ఏడాపెడా, ఎలా పడితే అలా, అడ్డదిడ్డంగా తిరుగుతున్నా సరే, పార్టీ పగ్గాల్ని తిరిగి నా చేతికే అప్పగించాలని తీర్మానించారు మా తింగరి కురువృద్ధులు. ఈ లెక్కన హస్తం పార్టీ పాలిట నాది భస్మాసురహస్తం అవదు కదా అనే అనుమానం పెనుభూతంలా పట్టి పీడిస్తోంది. అందుకే నాకు నేనే వేసుకుంటున్న సవాల్ ‘‘డ్యామిట్ బకెట్టు ఛాలెంజి’’.


మమత: నాకు ఫైర్ బ్రాండ్ అని ముద్దుపేరు. నిజమే. నేనెక్కడున్నా అక్కడ నిప్పు రాజేసి, చిచ్చు పెట్టి, చలి కాచుకోవడమే నా మేనరిజం. యూపీఏ పాలిట పక్కలో బల్లెంలా, పంటి కింద రాయిలా, చెవిలో జోరీగలా తయారై వారిని ముప్పు తిప్పలు పెట్టి ముప్ఫై చెరువుల నీళ్లు తాగించిన ఘనత నాదే. ఇహ దశాబ్దాల తరబడిగా వంగదేశంలో పాగా వేసి పాతుకుపోయిన ఎర్రకోట పునాదుల్ని బద్ధలు కొట్టి బదాబదలు చేసిన ఖ్యాతీ నాదే. కామ్రేడ్ల కార్మికవర్గ నియంతృత్వ సుదూర స్వప్నానికి ధీటుగా బెంగాల్లో నిరాడంబర దీదీ నియంతృత్వాన్ని స్థాపించాలన్నది నా కల. కానీ ఈ ఛాయివాలా పార్టీ చాపకింద నీరుగా వంగదేశంలోకి చొరబడి ప్రమాద ఘంటికల్ని మోగిస్తోంది. అందుకే కరడు గట్టిన లెఫ్టిస్టులకు, రైటిస్టులకు మధ్య కయ్యం పెట్టి పని కానిచ్చుకోవాలిప్పుడు. ఈ నేపథ్యంలో దాదాలకు దీదీ విసరుతున్న సవాల్ ‘‘లెఫ్ట్ రైట్ బకెట్ ఛాలెంజి’’. 


Wednesday, 30 July 2014

మీలో ఎవరు శనీశ్వరుడు!



సభలు, సమావేశాలతో చిర్రెత్తిన నాయకగణం ఓ రాహుకాలాన శంకరగిరి మాన్యాలకు షికారు కెళ్లారు. అడ్డూ అదుపూ లేని నేతల కేరింతలు, కోలాహలం దెబ్బకు అడవిలోని జంతువులంతా జడుసుకుని అంతర్థానమైపోయాయి. వానర మూకను మించిన వీళ్ల వేలం వెర్రికి అడ్డుకుట్ట వేయాలనే ఉద్దేశంతో సభాధ్యక్షుల వారు గొంతులోని స్వరతంత్రుల్ని ఆరున్నొక్క రాగంలో సవరించుకుంటూ... మనమందరం కలసి ఓ విచిత్రమైన, వినూత్నమైన రియాల్టీ షో ఆడదామని నేతలకు సగౌరవంగా అరిచి గోల పెట్టి విన్నవించుకున్నారు. ఆ రియాల్టీ షో పేరు ‘‘మీలో ఎవరు శనీశ్వరుడు’’!  

ఇందులో నేతలు చేయాల్సిందల్లా... తమ నెత్తినెక్కి తైతక్కలాడుతున్న శనీశ్వర యోగం గురించి, తమకు పట్టిన మహా దగ్దయోగం గురించి తమ గోడును శక్తిమేర వెల్లబోసుకోవాలి. ఎవరైతే గొప్పగా శనీశ్వర విశ్వరూప సందర్శనం కళ్లకు కడతారో వారే... చివర్లో ఈ షో విజేతగా నిలుస్తారన్నది సారాంశం. నేతలంతా జబ్బలు చరుచుకుని, ఈలలు కొట్టి మరీ షో ఆడడానికి సై అన్నారు. నేతల దగ్దయోగం సంగతుల్ని వారి మాటల్లోనే విందాం.

కమలానికి కాండము నేనై, హిందూత్వం దన్నును నేనై, కాకలుతీరిన కాషాయ యోధుణ్నై, కొమ్ములు తిరిగిన రామభక్త హనుమంతుణ్నై, అన్నీ నేనై, చివరకు కంట్లో నలుసై, ప్రధాని పదవికి దూరమై, అస్త్ర సన్యాసం చేసిన కురు వృద్ధుణ్ని అయితిని. హతవిధీ! అదృష్ట దేవత నమోనమ: అంటూ చాయివాలాని వరించగా, శని దేవత నా శిరస్సునెక్కి కసి తీరా కరాళ నృత్యం చేసిందనడానికి నాకంటే ప్రబల నిదర్శనం ఎవ్వరూ లేరు అధ్యక్షా!

పిడి విరిగిన కొడవలి, నేల రాలిన కంకి, మట్టి కరచిన సుత్తి ఇవి కావోయ్ చరిత్ర సారం. సైద్ధాంతిక చట్టుబండలు, చారిత్రక తప్పిదాలు, కాంగ్రెస్ తో చెట్టాపట్టాల్, పొడ సూపని మూడో ఫ్రంటు కావాలోయ్ నవ్య పథానికి. జనం చెవిలో మందారం పూలు పెట్టి, సవాలక్ష పోచికోలు కబుర్లు చెప్పి, రైటిస్టులతో రైటో రైటని రాసుకు పూసుకు తిరిగే లెఫ్ట్ బ్రదర్స్ మేమే. ఢిల్లీ పీఠం కోసం చకోర పక్షుల్లా దశాబ్దాలుగా ఎదురుతెన్నులు చూస్తున్నా ఆ భాగ్యం దక్కని అభాగ్యులం మేమే. మాచే అధ:పాతాళానికి తొక్కివేయబడ్డ మార్క్సిస్టు సిద్ధాంతాల మీద ఒట్టు... సర్వవిధ భ్రష్టత్వం మాదే. దరిద్రం, దగ్దయోగానికి ప్రతిరూపాలం మేమే, మేమే! సృష్టిలో శ్రేష్ఠమైన శనీశ్వరులం మేమే అధ్యక్షా!

గల్లీలోని గరీబు నేనే. ఢిల్లీనేలిన నవాబు నేనే. ఢామ్మని పేలిన మతాబు నేనే. శని తలకెక్కిన షరాబు నేనే. ఎలా ఉంది నా పాట? ఈమధ్య పెరిగిన గోళ్లు గిల్లుకోవడం, చిరిగిన టోపీ కుట్టుకోవడం తప్ప, పెద్దగా పనులేం లేకపోవడంతో నాపై నేనే కట్టిన విషాదగీతం తాలూకు పల్లవి అది. హేవిటో... వెనకటికి పిలిచి పిల్లనిస్తే కన్ను మెల్ల అన్నాట్ట నాబోటి నష్ట జాతకుడు. అవినీతి, ఆమ్ ఆద్మీ, అన్నాభజన పేర నేను చేసిన బ్రహ్మాండమైన కథాకళి నృత్యకేళిని మెచ్చి ఢిల్లీ జనం నాకొక పట్టం కట్టబెట్టారు. ప్చ్.. ఏం లాభం? గిర్రున నెల తిరక్కుండానే కుర్చీని అడ్డంగా కాళ్లు తెగ నరికిన ఉద్ధండుణ్ని నేను. నా నెత్తి మీది కుచ్చుటోపి కింద మూడంకె వేసి గుర్రు పెట్టి కునుకు తీస్తున్న శని, దెయ్యంలా అస్తమానం నా చేత ఇలాంటి తింగరి పనులు చేయిస్తూ ఉంటుంది. కావున, బూజు పట్టిన ఈ చీపురుకట్ట మీద, దుమ్ము కొట్టుకుపోయిన నా టోపీ మీద ఆన. ఈ ప్రపంచంలోనే నన్ను మించిన శనీశ్వరుడు ఇంకెవ్వరూ ఉండరు, ఉండబోరు అధ్యక్షా!

ఇడుపులపాయ మట్టిని నేను. రాజన్న ఇంటి రత్నాన్ని నేను. మహానేత మలిచిన మణిపూసను నేను. గనుల్ని మింగిన ఘనుణ్ని నేను. ఓదార్పు మంత్రం సిద్ధించిన వియోగిని నేను. చెంచల్ గూడ యోగం పట్టిన చరితార్థుణ్ని నేను. వలువల్లేని విలువల్ని వల్లించే విజ్ఞుణ్ని నేను. శని దేవత ఎక్కుపెట్టిన శరాన్ని నేను. భగవంతుడా! దిక్కుమాలినంత డబ్బూదస్కం ఇచ్చావు. లెక్కలేనంత మంది వందిమాగధులనిచ్చావు. ఏం లాభం? అధికారం మాత్రం ఆకాశ తారగానే మిగిల్చావు కదయ్యా. అన్నీ ఉన్నా అల్లుడి నోట్లో... కాదు కాదు నా నోటి నిండా, నా ఒంటి నిండా, నా ఇంటి నిండా శని చుట్టుకుంది మహాప్రభో. శని గ్రహానికి నిఖార్సైన నిర్వచనం నేనే అధ్యక్షా!

సొట్ట బుగ్గ నా సొంతం. బ్రహ్మచర్యం నా అభిమతం. గాంధీగిరి నా వారసత్వం. ఇటలిండియా నా పౌరసత్వం. పార్టీలో నాదే పూర్తి ఆధిపత్యం. ఐనా, నేనంటే ఎందుకో అందరికీ అలసత్వం. నన్ను ప్రధానిగా చూడాలనుకోవడం మా అమ్మ అమాయకత్వం. ఇవేవీ పట్టించుకోకపోవడం నా తింగరి తత్వం. అముల్ బేబీలా బాగా చెప్పాను కదా! వచ్చే పదేళ్లకంతా కాస్త తిన్నగా మాట్లాడ్డం నేర్చుకోరా తింగరి సన్నాసి అని అమ్మ ఈమధ్య చెవిలో ఇల్లు కట్టి మరీ తిట్టి పోస్తూ ఉంది. అందుకనే ఈ మధ్య బుల్లి నానీలు, చిట్టి హైకూలు, మినీ కవితలు రాస్తున్నాన్లే. అభాగ్యుడికి ఆకలెక్కువ, నిర్భాగ్యుడికి నిద్రెక్కువ అన్నట్టు నేనేం చేసినా దరిద్రమే. అడుగు పెట్టిన చోటల్లా దగ్దయోగమే. మా ముత్తాత, నానమ్మ వీళ్లెవ్వరికీ సాధ్యం కాని రీతిలో మహత్తర పార్టీ ప్రతిష్ట మంట గలిసింది నా హయంలోనే. అందుకే త్రిలోకాల్లో నేనే శని. శనే నేను. అదే తథ్యం. అదే వేదం. ఇంతకంటే ఎక్కువ చెప్పలేను అధ్యక్షా!

అముల్ బాబా అంతరంగ దగ్దయోగ ఆవిష్కరణం విన్న నాయకగణం భోరున ఏడ్చి, గాఠిగా ముక్కు చీది, పంచెతో కళ్లు తుడుచుకుని, ‘‘మాలో అముల్ బాబే గొప్ప శనీశ్వరుడు’’ అని గాద్గదిక కంఠంతో దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా గావుకేక పెట్టారు. 

‘‘జై అముల్ బాబా’’!! 

[నోట్: మొన్న 28వ తేదీన ఈనాడు ఎడిటోరియల్ పేజీలో పబ్లిష్ అయిన సెటైర్ ఇది. సొంతూరికి వెళ్లడం వల్ల ఓ రెండ్రోజులు లేటుగా బ్లాగులోకి పట్టుకొస్తున్నా. టైం చేసుకుని చదవగలరు. థాంక్యూ :-) ]


Friday, 30 May 2014

తోక జీవితం !!



[ఇవాల్టి ఈనాడులో ప్రచురితమైన రాజకీయ చకోర పక్షుల లైటర్ వీన్ ఒరిజినల్ టెక్స్ట్ ఇక్కడ ఇస్తున్నా. స్టార్టింగ్ నేను రాసిన దాన్ని ఈసారి పిచ్చిపిచ్చిగా మార్చిపారేశారు వాళ్ల అవసరాల మేరకు. కొన్ని చోట్ల కొన్ని వాక్యాల్నే తీసేసారు. హేవిటో. ప్లీజ్ రీడ్. థాంక్యూ :-)]

జీవితం క్షణభంగురం. ఎప్పుడెలా గిరికీలు కొట్టి టపా కట్టేస్తుందో పైవాడికే ఎరుక. జీవితం ఓ నీటి బుగడ. ఎప్పుడు ఠప్ మని బకెట్ తన్నేస్తుందో ఎవ్వరికీ తెలీదు. జీవితం ఓ బంగాళాఖాతం. దిగితే కానీ లోతుపాతులు, అంతూదరీ తెలీవు. జీవితం ట్వంటీ ట్వంటీ క్రికెట్ మ్యాచులాంటిది. ఏ నిమిషానికి ఏ మలుపు తీసుకుంటుందో నిశ్చయంగా చెప్పడం కష్టం. జీవితం ఓ థంబోలా గేములాంటిది. ఎవ్వరికి ఏ నెంబరుతో అదృష్టం వరిస్తుందో ఏ మేధావీ చెప్పలేడు. జీవితం ఓ స్టాక్ మార్కెట్ లాంటిది. ఎప్పుడు పాతాళానికి తంతుందో, ఎప్పుడు ఆకాశానికెత్తేస్తుందో కొమ్ములు తిరిగిన ఆర్థికవేత్తలకు సైతం అర్థం కాని పజిల్. ఇలా జీవితానికి సవాలక్ష నిర్వచనాలు, శతకోటి విశ్లేషణల్ని ఇచ్చుకోవచ్చు. ఛస్, జీవితాన్నిలా కొలవడమేమిటోయ్, పిచ్చి కాకపోతే, జిందగీని అనుభవించి పలవరించాలంతే అని గిరీశం లాంటోళ్లు గావుకేక పెట్టొచ్చుగాక. అయినా సరే, అదీ ఓ రకం నిర్వచనమే. ఇలాంటివన్నీ గ్రంథస్తం చేద్దామంటే, రాసుకోవడానికి చైనాగోడ, రాయడానికి మన జీవితం రెండూ సరిపోవు మరి. అదో చిక్కు.  

జీవితమంటే ఫర్లేదు. కిందా మీదా పడి ఎలాగోలా బండిని లాగించేయొచ్చు. కానీ, జీవితానికో తోక ఉంటుంది. అదే శేష జీవితం. వచ్చిన చిక్కంతా ఆ తోక జీవితంతోనే. క్రికెట్టునే తిని, తాగి, తొంగొనే ఓ గొప్ప ఆటగాడికి రిటైరయ్యాక ఏం చేయాలన్నది ఓ చిక్కుముడి. సినిమాల్లో ముఖానికి రంగేసి, చిందేసి, రఫ్పాడించే ఓ మహా నటుడికి తెరకు వీడుకోలు పలికాక ఏం చేయాలన్నది ఓ భేతాళ ప్రశ్న. అస్తమానం యుద్ధాలు, ఉగ్రవాదం, ఉపద్రవాలు, మన్నూమశానంతో నెత్తీనోరూ బాదుకునే అరివీర భయంకర అగ్రరాజ్య అధ్యక్షుడికి పదవి ముగిశాక ఏం చేయాలన్నది ఎటూ పాలుపోని ఓ బ్రహ్మపదార్థం. అచ్చంగా ఇలాగే మొన్న ఎన్నికల్లో చావుదెబ్బ తిని, చేతులెత్తేయడంతో పాటే, కళ్లూ ముక్కూ చెవులూ అన్నీ తేలేసిన మన రాజకీయ ఉద్ధండ పిండాలు శేషజీవితాన్ని ఎలా గడుపుతారు, ఏం చేస్తారు అన్నది కించిత్ ఆసక్తి గొలిపే అంశం. జన ఛీత్కారం, పదవుల పరాభవం మూటగట్టుకున్న మన నాయకమ్మణ్యులు తోకజీవితాన్ని ఎలా గడుపుతున్నారో వారి మాటల్లోనే తెలుసుకుందాం.

పేరు: శ్రీమాన్ రాహుల్ బాబా
ప్రదేశం: శంకరిగిరి మాన్యాల్ 
ప్రత్యేకత: హస్త సాముద్రికా ప్రావీణ్యం.

మా నానమ్మ ఎప్పుడూ ఓడలు బళ్లవుతాయి, బళ్లు ఓడలవుతాయి అని ఓ కథ చెబుతుండేది. అదేదో కట్టుకథో, కాకమ్మ కథో అయ్యుంటుందిలే అని పెద్దగా పట్టించుకోలా. కానీ అసలు విషయం ఇప్పుడర్థమైంది. జీవితమంటే ఇన్నాళ్లూ పంచభక్ష్యాలు వడ్డించిన వెండి కంచం అనుకునేవాణ్ని. కానీ ఇలా కుక్కలు చింపిన, కాకులు కుళ్లబొడిచిన విస్తరి అవుతుందని కలలో కూడా అనుకోలేదు. అరవై ఏళ్లుగా జనం నెత్తిన శఠగోపం పెడుతూ, కాదు కాదు గొడుగు పడుతూ వచ్చిన హస్తం పార్టీకి ఈ స్థాయిలో హ్యాండిచ్చి బొంద పెడతారని ఏనాడూ ఊహించలేదు. అదేంటో నేను పాదం మోపిన చోటల్లా భస్మీపటలం సంభవించింది. ప్చ్.. పవరున్నప్పుడే పెళ్లి చేసుకుని ఉన్నా బావుండేదేమో. ఇప్పుడు పిల్లనిచ్చేవాడే కాదు, కనీసం గడ్డం గీసేవాడూ కరువైపోయాడు. నా పరిస్థితి రెంటికే కాదు, అన్నింటికీ చెడ్డ రేవడైపోయింది. రాజమాత చెప్పాపెట్టకుండా తట్టాబుట్టా సర్దుకుని ఇటలీకెళ్లిపోయింది. ఆస్థాన ముసలిసింహాలూ, కురువృద్ధులంతా అంపశయ్యమీద పడి హాహాకారాలు పెడుతున్నారు. ఇన్నాళ్లూ అమ్మ కొంగు పట్టుకుని అముల్ బేబీలాగా తిరిగినవాణ్ని. ఇప్పుడిలా హఠాత్తుగా రోడ్డున పడేసరికి దిక్కుతోచడం లేదు. కాళ్లరిగేలా తిరిగి తిరిగి, చివరికిలా శంకరగిరి మాన్యాల్ని వెదుక్కుని హస్తసాముద్రికాలయం పెట్టుకున్నా. జనం చేతుల్లో ముష్టిఘాతాలు తిన్న ప్రతోడూ చచ్చినట్టు ఇక్కడికే వస్తాడు కదా. అలాంటి అమాయక జీవుల్ని దొరకబట్టి, వాళ్ల హస్తవాసి చూస్తూ, పిట్టకథలు చెప్పుకుంటూ శేషజీవితాన్నిలా లాగించేద్దామనుకుంటున్నా.

పేరు: షోమాన్ గజన్
ప్రదేశం: చెంచల్ గూడా జైలు
ప్రత్యేకత: కెరీర్ కౌన్సెలింగ్

మహానేత తుపాకీ గొట్టంలోంచి దూసుకొచ్చిన తూటాని నేను. మడమ తిప్పని, మాట తప్పని ఫ్యాక్షన్ చరిత్ర నాది. విలువల కోసం, విశ్వసనీయత కోసం ఎంతటి అఘాయిత్యానికైనా తెగించే పవిత్ర హృదయం నాది. ఓదార్పుమంత్రాన్ని నమ్ముకుని అధికారమే ఆశగా, శ్వాసగా జీవిస్తున్న చకోరపక్షిని నేను. నా బ్యాంకు బ్యాలెన్సు కోసం మా నాన్న ప్రజాసంక్షేమాన్ని తాకట్టు పెడితే, దానికి నేనా బాధ్యుణ్ని? తీసుకెళ్లి జైల్లో బందీ చేస్తారా? ఇదేనా న్యాయం, ఇదేనా ధర్మం అని నేను హడగదలచుకున్నా. చివరికి నానా గడ్డీ కరిచి, కనిపించిన ప్రతోడి కాళ్లావేళ్లా పడి దుర్భర జైలు జీవితం నుండి విముక్తి పొందాల్సి వచ్చింది. తర్వాత తిండీతిప్పలు మాని మరీ ముడుపులపాయలో దీక్షలు చేశా. అమ్మతో అర్చనలు చేయించా. బామ్మర్దితో ప్రార్థనలు జరిపించా. నేనొదిలిన బాణం చెల్లాయితో తీర్థయాత్రలు చేయించా. కోట్లు వెదజల్లా. మద్యాన్ని వదరలు పారించా. ఇంత చేసినా పదవి యోగం మాత్రం పట్టకనేపాయె. గ్రహాలన్నీ కట్టగట్టుకుని మరీ నామీద కుట్ర పన్నిన్టట్టున్నాయి. నమ్ముకున్న హైకమాండు నట్టేట మునిగిపాయె. నేనేమో (ఫ్యాన్) రెక్కలు తెగిన పక్షినయ్యా. థూ... దిక్కుమాలిన జీవితం! ఇక ముందున్నవన్నీ గడ్డుదినాలే. ఆ నమోవాలా, ఈ సైకిల్ వాలా కలసికట్టుగా నా తాట తీస్తారేమో. శ్రీకృష్ణజన్మస్థాన పునర్దర్శనం తప్పేట్టు లేదు. నేనూ దానికే డిసైడైపోయా. ఈ పదేళ్లలో చెత్తాచెదారం, గడ్డీగాదం తిన్న ప్రతోడు తప్పక చెంచల్ గూడాకే వస్తారు కదా. అక్కడే వాళ్లందరినీ ఓదార్చి, వాళ్లందరికో ఉపాధి మార్గం చూపించి శేషజీవితంలో ఊరట పొందేందుకు ప్రయత్నిస్తా.

పేరు: క్రేజీ భూత్ నాథ్
ప్రదేశం: ఢిల్లీ శ్మశానవాటిక
ప్రత్యేకత: భూత, ప్రేత, పిశాచాల్ని వదిలించడం.

అవినీతి హఠావో, సమచార చట్టం, తోటకూర కట్ట, కొబ్బరిమట్ట ఇట్టాంటివన్నీ ఒకప్పటి నా నినాదాలు. ఆ చెత్తతో పోగేసిన గాలి కబుర్లన్నీ విని జనం జేజేలు పలికారు. ఢిల్లీ పీఠం కట్టబెట్టారు. నాక్కొంచెం తిక్కుంది కదా. తర్వాతర్వాత తిక్క లెక్కలేసి, తింగరి వేషాలేసి, చీపురు పట్టుకుని, జనం నెత్తిన టోపీ పెట్టడం మొదలెట్టాను. ప్రత్యర్థుల్నందరినీ నువ్వు నమో తాలూకు నామాల కాకివా, అంబానీ పంపిన అక్కుపక్షివా అని ఏకి పారేశా. చీల్చి చెండాడా. జనం మంగళహారతులు పట్టి ప్రధాని పీఠం కట్టబెడతారనుకుంటే చీపురు తిరగేసి వీపు విమానం మోత మోగించారు. ఉన్నదీ పాయె, ఉంచుకున్నదీ పాయె అంటే ఇదేనేమో. ఒక్కటి మాత్రం నిజం. వందకోట్ల జనాభాకి నమో దెయ్యం పట్టింది. ఇక ఈ అయిదేళ్లూ ఖాళీనే కదా. చేతబడి, క్షుద్రపూజలు, భూతవైద్యం వగైరా విద్యలపై పూర్తి పట్టు సాధించి, చీపురు చేతబట్టి జనాలకి పట్టిన నమో దెయ్యాన్ని వదిలించి తరిమేయకపోతే నా పేరు గుజ్రీ, ఛీఛీ క్రేజీ భూత్ నాథే కాదు. హ్హా!!